Dersizle Forumlarý

BÝR GECE ANSIZIN GELEBÝLÝRÝM
Bu kadar yürekten çaðýrma beni!
Bir gece ansýzýn gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamýþsan,
Sevinçten kapýnda ölebilirim.

Belki de hayata yeni baþlarým,
Ýçimde küllenen kor alevlenir,
Bakarsýn hiç gitmem kölen olurum,
Belki de seversin beni kim bilir.

Kal dersen, daðlarca severim seni,
Bir deniz olurum ayaklarýnda,
Aþk bu özleyiþ bu, hiç belli olmaz,
Kalbim duruverir dudaklarýnda.

Ya da unuturum kim olduðumu,
Hatýrlamam belki adýmý bile,
Belki de çýldýrýr, deli olurum,
Sana kavuþmanýn heyacanýyla...

Aþk bu, bilinir mi nereye varýr,
Ne durdurur özlemini, seveni...
Bakarsýn ansýzýn gelebilirim,
Bu kadar yürekten çaðýrma beni.

ÜMÝT YAÞAR OÐUZCAN

BEN SANA MECBURUM
Ben sana mecburum bilemezsin
Adýný mýh gibi aklýmda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
Ýçimi seninle ýsýtýyorum

Aðaçlar sonbahara hazýrlanýyor
Bu þehir o eski Ýstanbul mudur?
Karanlýkta bulutlar parçalanýyor
Sokak lambalarý birden yanýyor
Kaldýrýmlarda yaðmur kokusu
Ben sana mecburum sen yoksun

Sevmek kimi zaman rezilce korkudur
Ýnsan bir akþam üstü ansýzýn yorulur
Tutsak ustura aðzýnda yaþamaktan
Kimi zaman ellerini kýrar tutkusu
Birkaç hayat çýkarýr yaþamasýndan
Hangi kapýyý çalsa kimi zaman
Arkasýnda yalnýzlýðýn hýnzýr uðultusu

Fatihte yoksul bir gramafon çalýyor
Eski zamanlardan bir Cuma çalýyor
Durup köþe baþýnda deliksiz dinlesem
Sana kullanýlmamýþ bir gök getirsem
Haftalar ellerimde ufalanýyor
Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem
Ben sana mecburum sen yoksun

Belki Haziranda mavi benekli çocuksun
Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
Bir þilep sýzýyor ýssýz gözlerinden
Belki Yeþilköy'de uçaða biniyorsun
Bütün ýslanmýþsýn tüylerin ürperiyor
Belki körsün kýrýlmýþsýn telâþ içindesin
Kötü rüzgâr saçlarýný götürüyor

Ne vakit bir yaþamak düþünsem
Bu kurtlar sofrasýnda belki zor
Ayýpsýz fakat ellerimizi kirletmeden
Ne vakit bir yaþamak düþünsem
Sus deyip adýnla baþlýyorum
Ýçim sýra kýmýldýyor gizli denizlerin
Hayýr baþka türlü olmayacak
Ben sana mecburum bilemezsin..

ATTÝLA ÝLHAN

YAÐMUR KAÇAÐI
Elimden tut yoksa düþeceðim
yoksa bir bir yýldýzlar düþecek
eðer þairsem beni tanýrsan
yaðmurdan korktuðumu bilirsen
gözlerim aklýna gelirse
elimden tut yoksa düþeceðim
yaðmur beni götürecek yoksa beni
geceleri bir çarpýntý duyarsan
telaþ telaþ yaðmurdan kaçýyorum
sarayburnu'ndan geçiyorum
akþamsa eylülse ýslanmýþsam
beni görsen belki anlayamazsýn
içlenir gizli gizli aðlarsýn
eðer ben yalnýzsam yanýlmýþsam
elimden tut yoksa düþeceðim
yaðmur beni götürecek yoksa beni.

ATTÝLA ÝLHAN

AÞK ÝKÝ KÝÞÝLÝKTÝT
Deðiþir rüzgarýn yönü
Solar ansýzýn yapraklar;
Þaþýrýr yolunu denizde gemi
Boþuna bir liman arar;
Gülüþü bir yabancýnýn
Çalmýþtýr senden sevdiðini;
Ýçinde biriken zehir
Sadece kendini öldürecektir;
Ölümdür yaþanan tek baþýna
Aþk iki kiþiliktir.

Bir aný bile kalmamýþtýr
Geceler boyu seviþmelerden;
Binlerce yýl uzaklardadýr
Binlerce kez dokunduðun ten;
Yazabileceðin þiirler
Çoktan yazýlýp bitmiþtir;
Ölümdür yaþanan tek baþýna,
Aþk iki kiþiliktir.

Avutamaz olur artýk
Seni bildiðin þarkýlar;
Boþanýr keder zincirlerinden
Sular tersin tersin akar;
Bir hançer gibi çeksen de sevgini
Onu ancak öldürmeye yarar:
Uçarý kuþu sevdanýn
Alýp baþýný gitmiþtir;
Ölümdür yaþanan tek baþýna,
Aþk iki kiþiliktir.

Yitik bir ezgisin sadece,
Tüketilmiþ ve düþmüþ, gözden.
Düþlerinde bir çocuk hýçkýrýr
Gece camlara sürtünürken;
Çünkü hiç bir kelebek
Tek baþýna yaþayamaz sevdasýný,
Severken hiçbir böcek
Hiç bir kuþ yalnýz deðildir;
Ölümdür yaþanan tek baþýna,
Aþk iki kiþiliktir.

ATAOL BEHRAMOÐLU

BU AÞK BURADA BÝTER
Bu aþk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreðimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu aþk burada biter iyi günler sevgilim
Ve ben çekip giderim bir nehir akýp gider

Bir hatýradýr þimdi dalgýn uyuyan þehir
Solarken albümlerde çocuklar ve askerler
Yüzün bir kýr çiçeði gibi usulca söner
Uyku ve unutkanlýk gittikçe derinleþir

Yanyana uzanýrdýk ve ýslaktý çimenler
Ne kadar güzeldin sen! nasýl eþsiz bir yazdý!
Bunu anlattýlar hep, yani yiten bir aþký
Geçerek bu dünyadan bütün ölü þairler

Bu aþk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreðimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu aþk burada biter iyi günler sevgilim
Ve ben çekip giderim bir nehir akýp gider

ATAOL BEHRAMOÐL

BEKLENEN
Ne hasta bekler sabahý,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de þeytan, bir günahý,
Seni beklediðim kadar.

Geçti istemem gelmeni,
Yokluðunda buldum seni;
Býrak vehmimde gölgeni,
Gelme, artýk neye yarar?

NECÝP FAZIL KISAKÜREK

OTUZBEÞ YAÞ ÞÝÝRÝ
Yaþ otuz beþ! yolun yarýsý eder.
Dante gibi ortasýndayýz ömrün.
Delikanlý çaðýmýzdaki cevher,
Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
Gözünün yaþýna bakmadan gider.
Þakaklarýma kar mý yaðdý ne var?
Benim mi Allahým bu çizgili yüz?
Ya gözler altýndaki mor halkalar?
Neden böyle düþman görünürsünüz,
Yýllar yýlý dost bildiðim aynalar?
Zamanla nasýl deðiþiyor insan!
Hangi resmime baksam ben deðilim.
Nerde o günler, o þevk, o heyecan?
Bu güler yüzlü adam ben deðilim;
Yalandýr kaygýsýz olduðum yalan.
Hayal meyal þeylerden ilk aþkýmýz;
Hatýrasý bile yabancý gelir.
Hayata beraber baþladýðýmýz,
Dostlarla da yollar ayrýldý bir bir;
Gittikçe artýyor yalnýzlýðýmýz.
Gökyüzünün baþka rengi de varmýþ!
Geç farkettim taþýn sert olduðunu.
Su insaný boðar, ateþ yakarmýþ!
Her doðan günün bir dert olduðunu,
Ýnsan bu yaþa gelince anlarmýþ.
Ayva sarý nar kýrmýzý sonbahar!
Her yýl biraz daha benimsediðim.
Ne dönüp duruyor havada kuþlar?
Nerden çýktý bu cenaze? ölen kim?
Bu kaçýncý bahçe gördüm tarumar?
Neylersin ölüm herkesin baþýnda.
Uyudun uyanamadýn olacak.
Kimbilir nerde, nasýl, kaç yaþýnda?
Bir namazlýk saltanatýn olacak,
Taht misali o musalla taþýnda.

CAHÝT SITKI TARANCI

hayran olduðum þiirler ölürüm ben bunlara yok olurum...

Zulmü Alkýþlayamam

Zulmü alkýþlayamam, zalimi asla sevemem;
Gelenin keyfi için geçmiþe kalkýp sövemem.
Biri ecdadýma saldýrdýmý,hatta boðarým!...
-Boðamazsýn ki!
-Hiçolmazsa yanýmdan kovarým.
Üçbuçuk soysuzun ardýndan zaðarlýk yapamam;
Hele hak namýna haksýzlýða ölsem tapamam.
Doðduðumdan beridir, aþýðým istiklale;
Bana hiç tasmalýk etmiþ deðil altýn lale!
Yumuþak baþlý isem, kim dedi uysal koyunum
Kesilir belki, fakat çekmeye gelmez boyunum!
Kanayan bir yara gördümmü yanar ta ciðerim,
Onu dindirmek için kamçý yerim, çifte yerim!
Adam aldýrmada geç git, diyemem aldýrýrým.
Çiðnerim, çiðnenirim, hakký tutar kaldýrýrým!
Zalimin hasmýyým amma severim mazlumu...
Ýrticanýn þu sizin lehçede ma'nasý bu mu?

MEHMET AKÝF ERSOY

bülbül

Bütün dünyâya küskündüm, dün akþam pek bunalmýþtým;
Nihayet, bir zaman kýrlarda gezmiþ, köyde kalmýþtým.
Þehirden kaçmak isterken sular zaten kararmýþtý,
Pek ýssýz bir karanlýk sonradan vâdiyi sarmýþtý.
Iþýk yok, yolcu yok, ses yok, bütün hýlkat kesilmiþ lâl...
Bu istiðrâký tek bir nefha olsun etmiyor ihlâl
Muhîtin hâli "insâniyyet"in timsâlidir, sandým;
Dönüp mâzîye týrmandým, ne hicranlar, neden andým!

Taþarken haþrolup beynimden artýk bin müselsel yâd,
Zalâmýn sinesinden fýþkýran memdûd bir feryâd,
0 müstaðrak, o durgun vecdi nâgâh öyle coþturdu
Ki vâdiden bütün, yer yer, enînler çaðlayýp durdu.
Ne muhrik naðmeler, yâ Rab, ne mevcâmevc demlerdi;
Aðaçlar, taþlar ürpermiþti, gûya Sûr-i Mahþerdi!

-Eþin var, âþiyanýn var, baharýn var, ki beklerdin;
Kýyâmetler koparmak neydi, ey bülbül, nedir derdin ?
0 zümrüd tahta kondun, bir semâvî saltanat kurdun;
Cihânýn yurdu hep çiðnense, çiðnenmez senin yurdun,
Bugün bir yemyeþil vâdi, yarýn bir kýpkýzýl gülþen,
Gezersin, hânmânýn þen, için þen, kâinatýn þen.
Hazansýz bir zemin isterse, þâyed rûh-i ser-bâzýn,
Ufuklar, bu'd-i mutlaklar bütün mahkûm-i pervâzýn.
Deðil bir kayda, sýðmazsýn - kanadlandým mý - eb'âda;
Hayâtýn en muhayyel gayedir ahrâra dünyâda,
Neden öyleyse mâtemlerle eyyâmýn perîþandýr?
Niçin bir damlacýk göðsünde bir umman hurûþandýr?
Hayýr, mâtem senin hakkýn deðil... Mâtem benim hakkým:
Asýrlar var ki, aydýnlýk nedir, hiç bilmez âfâkým!
Tesellîden nasîbim yok, hazân aðlar bahârýmda;
Bugün bir hânmansýz serseriyim öz diyârýmda!
Ne husrandýr ki: Þark'ýn ben vefâsýz, kansýz evlâdý,
Serâpâ Garba çiðnettim de çýktým hâk-i ecdâdý!
Hayâlimden geçerken þimdi, fikrim herc ü merc oldu,
SALÂHADDÎN-Ý EYYÛBÎ'lerin, FATÝH'lerin yurdu.
Ne zillettir ki: nâkûs inlesin beyninde OSMAN'ýn;
Ezan sussun, fezâlardan silinsin yâdý Mevlâ'nýn!
Ne hicrandýr ki: en þevketli bir mâzi serâp olsun;
O kudretler, o satvetler harâb olsun, türâb olsun!
Çökük bir kubbe kalsýn ma'bedinden YILDIRIM Hân'ýn;
Þenâatlerle çiðnensin muazzam Kabri ORHAN'ýn!
Ne heybettir ki: vahdet-gâhý dînin devrilip, taþ taþ,
Sürünsün þimdi milyonlarca me'vâsýz kalan dindaþ!
Yýkýlmýþ hânmânlar yerde iþkenceyle kývransýn;
Serilmiþ gövdeler, binlerce, yüz binlerce doðransýn!
Dolaþsýn, sonra, Ýslâm'ýn harem-gâhýnda nâ-mahrem...
Benim hakkým, sus ey bülbül, senin hakkýn deðil mâtem! (*)
                                              mehmet akif ersoy

(*) Bu þiir yazýlýrken Yunan istilâsý altýndaki topraklarýmýz
hususiyle  Bursa'ya dair elîm haberler geliyordu;  
tetkikine de imkân yoktu.

SAKARYA TÜRKÜSÜ


Insan bu, su misali, kivrim kivrim akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya,
Su iner yokuslardan, hep basamak basamak;
Benimse alin yazim, yokuslarda susamak.


Her sey akar, su, tarih, yildiz, insan ve fikir;
Oluklar cift; birinden nur akar, birinden kir.
Akista demetlenmis, büyük, kücük, kainat;
Su cikan buluta bak, bu inen suya inat!.


Fakat Sakarya baska, yokus mu cikiyor ne,
Kursundan bir yük binmis, köpükten gövdesine;
Catliyor, yirtiniyor yokusu sökmek icin,
Hey Sakarya, kim demis suya vurulmaz percin?


Rabbim isterse, sular büklüm büklüm burulur,
Sirtina Sakarya'nin, Türk tarihi kurulur.
Eyvah, eyvah, Sakarya'm, sana mi düstü bu yük?
Bu dava hor, bu dava öksüz, bu dava büyük!..


Ne agir imtihandir, basindaki Sakarya!
Binbir basli kartali nasil tasir kanarya?
Insandir saniyordum mukaddes yüke hamal:
Hamallik ki, sonunda, ne rütbe var, ne de mal,


Yalniz aci bir lokma, zehirle pismis astan;
Ve ayrilik..
Anneden, vatandan, arkadastan,
Simdi dövün Sakarya, dövünmek vakti bu an;
Kehkesanlara kacmis eski günesleri an!


Hani Yunus Emre ki, kiyinda geziyordu;
Hani ardinda cil cil kubbeler serpen ordu?
Nerede kardeslerin, cömert Nil, yesil Tuna;
Giden sanli akinci, ne gün döner yurduna?


Mermerlerin nabzinda hala carpar mi tekbir?
Bulur mu deli rüzgar o sedayi: Allah bir!
Bütün bunlar sendedir, bu girift bilmeceler;
Sakarya, kandillere katran döktü geceler.


Vicdan azabina es, kayna kayna Sakarya,
Öz yurdunda garipsin, öz vataninda parya!
Insan üc bes damla kan, irmak üc bes damla su;
Bir hayata cattik ki; hayata kurmus pusu.


Geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gercek;
Siz, hayat süren lesler, sizi kim diriltecek?
Kafdagini assalar, belki ceker de bir kil!
Bu ifritten sualin, kilini cekmez akil!


Sakarya, saf cocugu, masum Anadolu'nun,
Divanesi ikimiz kaldik Allah yolunun!
Sen ve ben, gözyasiyle islanmis hamurdaniz;
Rengimize baksinlar, kandan ve camurdaniz!


Akrebin kiskacinda yogurmus bizi kader;
Aldirma, böyle gelmis, bu dünya böyle gider!
Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz;
Sen kivril, ben gideyim. Son Peygamber Kilavuz!


Yol onun, varlik onun, gerisi hep angarya;
Yüz üstü cok süründün, ayaga kalk,
Sakarya...


Necip Fazil Kisakürek

ZÝNDANDAN MEHMEDE MEKTUP

Zindanda iki hece.Mehmed'im lafta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de geri adam,boynunda yafta...

Halimi düþünüp yanma Mehmed'im!
Kavuþmak mi?..Belki ..Daha ölmedim!

Avlu... Bir uzun yol... Tuðla döþeli,
Kýrmýzý tuðlalar altý köþeli.
Bu yol da tutuktur hapse düþeli...

Git ve gel... Yüz adým...Bin yýllýk konak
Ne ayak dayanýr buna ,ne týrnak!

Bir alem ki, gökler boru içinde.
Akýl almazlarýn zoru içinde
Üstüste sorular soru içinde.

Düþün mü,konuþ mu, sus mu ,unut mu?
Buradan insan mý çýkar,tabut mu?

Bir idamlýk Ali vardý,asýldý
Kaydýný düþtüler,mühür basýldý.
Geçti gitti,birkaç günlük fasýldý

Ondan kalan,boynu bükük ve sefil;
Bahçeye diktiði üç beþ karanfil...

Müdür bey dert dinler,bugün"maruzat"!
Çatýk kaþ...Hükumet dedikleri zat...
Beni Allah tutmuþ kim eder azat?

Anlamaz;yazýsýz,pulsuz,dilekçem...
Anlamaz!ruhuma geçti bilekçem!

Saat beþ dedi mi,bir yýrtýcý zil
Sayým var, maltada hizaya dizil!
Tek yekun içinde yazýl ve çizil!

Insanlar zindanda birer kemmiyet;
Urbalarla kemik,mintanlarla et.

Somurtuþ gibi býçak,nara gibi tokat;
Zift dolu gözlerde karanlýk kat kat...
Yalnýz seccademin yönünde þefkat

Beni kimsecikler okþamaz madem
Öp beni alnýmdan,sen öp seccadem!

Çaycý getir ilaç kokulu çaydan!
Dakika düþelim,senelik paydan!
Zindanda dakika farksýz aydan

Karýþtýr çayýný zaman erisin
Kopuk kopuk,duman duman erisin!

Peykeler,duvara mihli peykeler
Duvarda,baþlardan yaðlý lekeler
Gömülmüþ duvara,bas bas gölgeler...

Duvar,katil duvar yolumu biçtin
Kanla dolu sünger... Beynimi içtin

Sukut...Kývrým kývrým uzaklýk uzar
Tek nokta seçemez dünyada nazar
Yerinde mi acep,ölü ve mezar?

Yeryüzü boþaldý habersiz miyiz?
Güneþe göç varda ,kalan biz miyiz?

Ses demir,su demir ve ekmek demir...
Ýstersen demirde muhali kemir.
Ne gelir ki elden,kader bu,emir...

Garip pencerecik,küçük daracýk;
Dünyaya kapalý,Allah'a açýk

Dua,dua eller karýncalanmýþ;
Yýldýzlar avuçta, gök parçalanmýþ
Gözyaþý bir tarla,hep yoncalanmýþ

Bir soluk,bir tütsü,bir uçan buðu
Ýplik ki incecik,örer boþluðu

Ana rahmi zahir ,þu bizim koðuþ
Karanlýðýnda nur,yeniden doðuþ....
Sesler duymaktayým;Davran ve boðuþ!

Sen bir devsin,yükü aðýrdýr devin!
Kalk ayaða,dimdik doðrul ve sevin!

Mehmed'im,sevinin ,baþlar yüksekte!
Ölsek de sevinin,eve dönsek de!
Sanma bu tekerlek kalýr tümsekte!

Yarýn elbet bizim,elbet bizimdir!
Gün doðmuþ ,gün batmýþ ,ebed bizimdir

NECÝP FAZIL KISAKÜREK

Benim en çok beðendiðim yazý bu;
GENÇLÝÐE HÝTABE

Bir gençlik, bir gençlik, bir gençlik…

“Zaman bendedir ve mekan bana emanettir” þuurunda bir gençlik! Devlet ve milletinin büyük çapa ermiþ yedi asýrlýk hayatýnda ilk iki buçuk asrýný aþk, vecd, fetih ve hakimiyetle süsleyici; üç asrýný kaba softa ve ham yobaz elinde kenetleyici; son bir asrýný, Allah'ýn Kur'an'ýnda "belhüm adal" dediði hayvandan aþaðý taklitçilere kaptýrýcý; en son yarým asrýný da iþgal ordularýnýn bile yapamayacaðý bir cinayetle, Türkü madde plânýnda kurtardýktan sonra ruh plânýnda helâk edici tam dört devre bulunduðunu gören... Bu devirleri yükseltici aþk, çürütücü taklitçilik ve öldürücü küfür diye yaftalayan ve þimdi, evet þimdi... Beþinci devrenin kapýsý önünde dimdik bekleyen bir gençlik...

Gökleri çökertecek ve yeni kurbaða diliyle bütün "dikey"leri "yatay" hale getirecek bir nida kopararak "Mukaddes emaneti ne yaptýnýz?" diye meydan yerine çýkacaðý günü kollayan bir gençlik...

Dininin, dilinin, beyninin, ilminin, ýrzýnýn, evinin, kininin, öcünün davacýsý bir gençlik...

Halka deðil hakka inanan, meclisinin duvarýnda "Hakimiyet hakkýndýr" düsturuna hasret çeken, gerçek adaleti bu inanýþta ve halis hürriyeti Hakka kölelikte bulan bir gençlik...

Emekçiye "Benim sana acýdýðým ve yardýmcý olduðum kadar sen kendine acýyamaz ve yardýmcý olamazsýn! Ama sen de, zulüm gördüðün iddiasiyle, kendi kendine hakký ezmekte ve en zalim patronlardan daha zalim istismarcýlara yakaný kaptýrmakta baþýboþ býrakýlamazsýn!", kapitaliste ise "Allah buyruðunu ve Resul ölçüsünü kalbinin ve kasanýn kapýsýna kazýmadýkça serbest nefes bile alamazsýn!", ihtarýný edecek... Kökü ezelde ve dalý ebedde bir sistemin aþkýna, vecdine, diyalektiðine, estetiðine, irfanýna, idrakine sahip bir gençlik...

Birbuçuk asýrdýr yanýp kavrulan, bunca keþfine ve oyuncaðýna raðmen buhranýný yenemeyen ve kurtuluþunu arayan Batý adamýnýn bulamadýðýný, Türkün de yine birbuçuk asýrdýr iþte bu hasta Batý adamýnda bulduðunu sandýðý þeyi, o mübarek oluþ sýrrýný çözecek ve her sistem ve mezhep, ortada ne kadar hastalýk varsa tedavisinin ve ne kadar cennet hayali varsa hakikatinin Ýslâm'da olduðunu gösterecek ve bu tavýrla yurduna Ýslâm âlemine ve bütün insanlýða numunelik teþkil edecek bir gençlik...

"Kim var!" diye seslenilince, saðýna ve soluna bakýnmadan, fert fert "Ben varým!" cevabýný verici, her ferdi "Benim olmadýðým yerde kimse yoktur!" duygusuna sahip bir dava ahlâkýný pýrýldatýcý bir gençlik...

Can taþýma liyakatini, canlarýn caný uðrunda can vermeyi cana minnet sayacak kadar gözü kara ve o nisbette strateji ve taktik sahibi bir gençlik...

Büyük bir tasavvuf adamýnýn benzetiþiyle, zifiri karanlýkta ak sütün içindeki ak kýlý farkedecek kadar gözü keskin bir gençlik...

Bugün, komik üniversitesi, hokkabaz profesörü, yalancý ders kitabý, çýkartma kaðýdý þehri, muzaharafat kanalý sokaðý, fuhþ albümü gazetesi, þaþkýna dönmüþ ailesi ve daha nesi ve nesi, hasýlý, güya kendisini yetiþtirecek bütün cemiyet müesseselerinden aldýðý zehirli tesiri üzerinden silkip atabilecek, kendi öz talim ve terbiyesine, telkin ve telbiyesine memur vasýtalara kadar nefsini koruyabilecek, tek baþýna onlara karþý durabilecek ve çetinler çetini bu iþin destanlýk savaþýný kazanabilecek bir gençlik...

Annesi, babasý, ninesi ve dedesi de içinde olsa gelmiþ ve geçmiþ bütün eski nesillerden hiç birini beðenmeyen, onlara "Siz güneþi ceketinizin astarý içinde kaybetmiþ marka müslümanlarýsýnýz! Gerçek müslüman olsaydýnýz bu hallerden hiçbiri baþýmýza gelmezdi!" diyecek ve gerçek müslümanlýðýn "ne idüðü"nü ve "nasýl"ýný gösterecek bir gençlik...

Tek cümleyle, Allah'ýn, kâinatý yüzü suyu hürmetine yarattýðý Sevgilisinin âlemleri manto gibi bürüyen eteðine tutunacak, O'ndan baþka hiçbir tutamak, dayanak, sýðýnak, barýnak tanýmayacak ve O'nun düþmanlarýný ancak kubur farelerine denk muameleye lâyýk görecek bir gençlik...

Bu gençliði karþýmda görüyorum. Maya tutmasý için otuz küsür yýldýr, devrimbaz kodamanlarýn viski çektiði kamýþtan borularla ciðerimden kalemime kan çekerek yýrtýndýðým, kývrandýðým ve zindanlarda çürüdüðüm bu gençlik karþýsýnda uykusuz, susuz, ekmeksiz, baþýmý secdeye mýhlayýp bir ömür Allah'a hamd etme makamýndayým.

Genç adam! Bundan böyle senden beklediðim, manevî babanýn tabutunu musalla taþýna, Anadolu kýtasý büyüklüðündeki dâva taþýný da gediðine koymandýr.


SURDA BÝR GEDÝK AÇTIK; MUKADDES MÝ MUKADDES!

EY KAHPE RÜZGAR, ARTIK NE YANDAN ESERSEN ES!..

Allah'ýn selâmý üzerinize olsun

NECÝP FAZIL KISAKÜREK

yazý deðil þiirlerimiz konu yazý olsa emin ol bunu senden önce ben koyardým...çok güzel...