Dersizle Forumlarý

bazý akarsular hakkýnda kýsa bilgiler lazým bulabilirseniz sewinirim.
Çoruh,Sakarya,Yeþilýrmak,Kýzýlýrmak,Sakarya,Susurluk,Meriç,Gediz,Küçük menderes,Büyük menderes,Bakýrçay,Aksu,Göksu,Seyhan,Ceyhan.AsiFýrat,Dicle,Kura,Aras
çok fazla biliorum ama dönem ödevim

ÇORUH NEHRÝ

Nehrin sularý kýþ aylarýnda azalýr. Bu aylardaki toplam akým 76,66 milyon m3'tür (yýllýk ortalama akýmýn %14,4'ü kadar). Ýlkbahar aylarýnda toplam su akýmý 221,38 milyom m3 olup yýllýk toplam akýmýn % 40,9'unu bu dönemde taþýr. Özellikle nisanda kabarmaya baþlayan nehir, mayýsta en yüksek düzeyini bulur (569/529 m3/sn). Bu ayda taþýdýðý su, bütün kýþ döneminde taþýdýðý suyun iki katýna yakýndýr. Çoruh, yaz aylarýnda da kýþ dönemine oranla daha çok su taþýmaktadýr. Üç aylýk akým toplamý, 179,10 milyom m3'tür. Bu da yýllýk akýmýn %32,9'unu oluþturmaktadýr. Sonbaharda nehrin taþýdýðý su miktarý düþer. Bu miktar 62,85 milyom m3 olup yýllýk toplamýn %11,8'lik bir bölümünü oluþturur. Yýl boyunca en düþük debisi 53.09 m3/sn.’dir. Eðim %5’tir. Çoruh Nehri ve kollarýnda baþta sazan ve kefal olmak üzere toplam 12 balýk türü yaþar Çoruh Nehrinin Yusufeli sýnýrlarý içerisinde seyreden 100 km.lik kýsmý raftig ve kano gibi su sporlarý için en uygun ve en zorlu parkurlarý meydana getirmiþtir.

DÝCLE NEHRÝ

Dicle Nehri Türkiye’de doðup birçok kollarý olan ve Irak topraklarýna geçip orada Fýrat’la birleþerek Þattülarap’ta Basra körfezine dökülen nehir. Nehir ana kaynaklarýný Doðu Anadolu daðlarýndan ve dipten sýzma yoluyla Elazýð yakýnlarýndaki HazarTürkiye’nin önemli akarsularýndandýr. Doðu Anadolu daðlarýndan çýkar, Basra Körfezi’ne dökülür. Toplam uzunluðu 1900 km’dir. Türkiye

Uzunluðu 1990 km (Bunun Türkiye topraklarýnda kalan kýsmý 523 km ) olan Dicle, Güneydoðu Toroslarda Maden Daðlarý kesiminde, Hazarbaba Daðý'nýn güney tarafýnda, Yýldýzhan yanýndaki bir kaynaktan çýkar. Eskiden Hazar Gölü'nden beslenirdi. Þimdi gölle baðlantýsý kesilmiþtir. Kaynaktan çýktýktan sonra Maden kasabasý önünden geçerek, Maden Çayý adýný alýr ve güneydoðuya doðru dar ve derin vadilerden geçip Diyarbakýr þehrinin bulunduðu lav sahanlýðýnýn doðu kesimine paralel akar. Burada nehir vadisinin tabaný 600 m’ye iner. Diyarbakýr’ýn güneyinde 8 km mesafede doðuya yönelir. Bundan sonra kuzeyden Toros Daðlarý yamaçlarýndan inen baþlýcalarý Anbarçayý, Kuruçay, Pamukçayý ve Hazroçayý, Batman ve Garzan sularýný alýr. Güneyden ve Mardin eþiðinden inen sel yataklarý Göksu ve Savur Çayý Dicle’ye katýlýr. Raman Daðýnýn güney eteklerinde dar boðazlardan geçerek Botan Suyu ile birleþerek onun doðrultusunda güneye döner.

Dicle Nehri, güneye doðru akarken Cizre ilçesinin içinden Habur Suyu kavþaðýna kadar 40 km uzunlukta Türkiye-Suriye arasýnda sýnýrý meydana getirir. Habur Suyu ile birleþtikten sonra Irak topraklarýna girer. Dicle, Irak topraðýnda çöküntü çukurdan akarak, dar boðazlarý aþar Musul’da Büyük ve Küçük Zap sularýyla birleþir. Mezopotamya ovasýna iner, bundan sonra Baðdat yakýnlarýnda Fýrat’a 35 km yaklaþýr. Burada yine Ýran’dan gelen Piyale Nehri ile birleþir. Bu birleþmeden sonra tekrar Fýrat’a yaklaþýr ve Kurna yakýnýnda Basra’nýn 64 km yukarýsýnda Fýrat’la birleþerek Þattülarap ismini alýr. Basra Körfezi'ne dökülür.

Dicle Nehrinin sularý yaz mevsimi sonlarýna doðru azalýr. Nisan ayýnda, nehrin yukarý çýðýrýndaki daðlarda karlarýn erimesinden sularý çoðalýr, en yüksek seviyesine ulaþýr. Dicle, marttan mayýsa kadar üç ay içinde, bütün yýl akýttýðý suyun hemen yarýsýný akýtýr. Rejimi düzenli deðildir. Bu bakýmdan bazý yýllar haddinden fazla taþarak birçok zararlara sebeb olur. Bu sebeple zararlarýný önlemek maksadýyla Dicle’nin Mezopotamya’da kalan kýyýlarýna daha M.Ö. 3000 yýllarýnda setler yapýlmýþtýr. Bu setler sularýn taþmasýný önlediði gibi ekilen arazilerin yazýn sulanmasýný da saðlamýþtýr. Fakat setlere raðmen büyük taþmalar önlenememiþtir. Yirminci asýrda çalýþmalarý ancak 1939’da baþlamýþ ve Kut Barajý yapýlmýþtýr. 1958’de Samarra ve 1961’de de Dokham Barajý yapýlarak sularýn taþmasý önlenmiþtir. Bugün sadece Samarra ve Amarra arasýnda bir milyon hektarlýk arazi ekilebilir hale sokulmuþtur.

Dicle, eski Mezopotamya sýnýrýný meydana getiren ýrmaklardan biridir. Uzunluðu Fýrat’tan daha kýsa olmakla beraber suyu daha çoktur. Dicle, günümüzde de sulama kanallarýyle sulama saðladýðý gibi, orta büyüklükteki taþýtlar nehrin aðzýndan Baðdat’a kadar, daha küçük boy taþýtlarsa Musul’a kadar giderek ulaþýma katkýda bulunmaktadýrlar. Bu nehirlerden ulaþým bakýmýndan çok faydalanýldýðý tarihî kalýntýlardan anlaþýlmaktadýr. Dicle kýyýsýnda eskiden kurulmuþ Ninova, Nemrut, Asur þehirlerinin eski kalýntýlarý bunun en saðlam belgesidir.

Dicle nehri üzerinde Kralkýzý, Batman ve Dicle gibi önemli Hidroelektrik Santrallarý kurulmuþtur. Ilýsu Barajý'nýn temeli 05.08.2006 tarihinde Baþbakan Erdoðan tarafýndan atýlmýþ olup, Türkiye'nin baraj gölü açýsýndan 2., enerji üretimi bakýmýndan 4. büyük barajý olan Ilýsu'nun tamamlanmasýyla Dicle nehri üzerinde Cizre Barajý'nýn yapýmýna baþlanacaktýr.

Dicle isminin kökeni
Dicle nehrinin ismi Batý dillerinde Dicle nehri "Tigris" olarak geçer. Arapça Dijla, eski Farsça Tigra denir.

SEYHAN
Seyhan Nehri, Türkiye'nin Akdeniz'e dökülen ýrmaklarýnýn en büyüðü ve en önemlisidir. Uzunluðu 560 km'dir. Havza alaný ise 20.600 km²'dir. Ýki önemli kolu vardýr: uzun olaný, Sivas-Altýnyayla ilçesi, 1500 metre yükseklikteki Uzun Yayla'dan doðan Zamantý suyudur ve Kayseri'nin Pýnarbaþý, Tomarza, Develi, ve Yahyalý ilçelerinden geçer. Orta Toroslar'ýn (Tahtalý Daðlarý) uzanýþ doðrultusunda akan bu su, Çukurova'ya inmeden önce Adana'nýn 80 km kuzeyinde Aladað ilçesinin Akinek Daðý yamaçlarýnda diðer önemli kolu olan Göksu ile birleþir.

Adana'nýn içinden geçer ve bu kenti Seyhan ve Yüreðir isimli iki ilçeye böler ve 60 km sonra Tarsus Çayý ile birleþerek (Tarsus'un 20 km güneyinde) Çukurova'nýn en batý kesiminde, Adana-Ýçel sýnýrýnda Deli Burnu'nda Akdeniz'e dökülür. Seyhan Nehri üzerinde Yedigöze, Çatalan ve Seyhan hidroelektrik santrallarý kurulmuþtur. Ayrýca Seyhan Nehri Ceyhan Nehri ile beraber Çukurova'da tarýmsal sulama için çok büyük önem taþýr, özellikle pamuk üretemi için. Pamuk üretimi en çok su talep eden tarýmsal iþlemlerinden birisidir ve çevre kirliligi bakýmýndan hassas bir tarýmsal sanayidir.



CEYHAN
Elbistan’ýn 3 km Güneydoðusunda, Pýnarbaþý’ndan doðan ve Elbistan’ýn ortasýndan geçen Ceyhan Irmaðý þehrin can damarýdýr. Akdeniz Bölgesi'nin büyük akarsularýndan olup uzunluðu 509 km’dir. Çukurova’da geniþ bir delta oluþturarak Akdeniz’de Ýskenderun Körfezi'ne dökülür. Baþlýca kollarý; Söðütlü, Hurman, Göksun, Maðara Gözü ve Aksu çaylarýdýr. Ceyhan vadisi barajlar için son derece elveriþli olmasý nedeniyle üzerinde bir çok baraj kurulmuþtur. Nehir üzerine Menzelet, Aslantaþ, Sýr ve Berke Hidroelektrik Santralleri yer almaktadýr. Ayrýca Ceyhan için tarým yönünden büyük bir kaynaktýr.

Orta Asya'da bulunan Seyhun ve Ceyhun olan nehir isimleri Orta Asya'dan göçen Türkler tarafýndan Çukurova'ya geldiklerinde, Ceyhan ve Seyhan olarak konulmuþtur. Roma döneminde ise þimdiki Ceyhan ilçesinin bulunduðu yerdeki Romaya ait kentin ve nehrin ortak adý ise Pyramus'tur.

BÜYÜK MENDERES
Batý Anadolu’nun en büyük akarsuyudur ve Büyük Menderes Havzasý’nýn ana sulama kaynaðýdýr.

Küfi Suyu ve Banaz Çayý kollarýnýn birleþmesiyle oluþur ve Ege denizine dökülür. Uzunluðu 584 km’dir. Büyük Menderes ovasý bataklýklarý kurutulduktan sonra Türkiye’nin en verimli alanlarýndan birisi olmuþtur.

Afyon Ýli Dinar Ýlçesi yakýnlarýnda Suçýkan Mevkii’nde doðar. Iþýklý ve Küf’i Çaylarý’ný biriktiren Iþýklý Barajý’ndan çýkýp Çivril, Çal ve Baklan Ovalarý’ný geçer ve Çal’ýn doðusundan kuzeye dönerek, Güney Ýlçesi’ne doðru derin bir yatakta akar. Uþak ’tan gelen ve Menderes’in en büyük kollarýndan olan Banaz Çayý’ný da alarak, Sarayköy Ovasý’na iner. Denizli hudutlarý içindeki Çürüksu ve Gökpýnar Çaylarý ile beslenerek batý yönünde ilerler. Nazilli, Aydýn ve Söke Ovalarý’ný besleyip 560 km. uzunluðundaki yolculuðunu Söke Ýlçesi Dipburun Mevkii’nde Ege Denizi’ne dökülerek tamamlar. Denizli Ýli, toplam yaðýþ alaný 11 852 km² olan Büyük Menderes Nehri’nin yukarý havzasýnda yer alýr.

Türkiye’nin tarýmsal potansiyel bakýmýndan önde gelen alanlarýndan olan Büyük Menderes Havzasý, Denizli’den baþlayarak Ege Denizi kýyýlarýna uzanan çok geniþ ovalarý kapsar. Bu ovalarda pamuk, sebze ve meyve üretilir. Entansif tarýmýn yapýldýðý oldukça verimli bu bölgemizde, çok çeþitli ürün deseni bulunmaktadýr. Havzanýn Türkiye alanýna oraný % 3.5 olup, sýnýrlarý içinde Denizli, Aydýn, Uþak il merkezleri ile Sarayköy, Söke, Nazilli, Çine, Yataðan, Tavas, Buldan, Eþme, Banaz, Çal, Honaz, Dinar, Sandýklý gibi ilçe merkezleri bulunmaktadýr. Büyük Menderes Havzasý, sahip olduðu ekolojik özellikler nedeniyle, Ege Bölgesi ve Türkiye tarýmýna önemli katkýlarda bulunmaktadýr.

Büyük Menderes Nehri, yerleþim yerlerinden kaynaklanan evsel atýk sular; sanayi kuruluþlarýnda oluþan endüstriyel atýk sular; aþýrý, zamansýz ve yanlýþ gübre-pestisit kullanýmý etkileriyle kirletilmektedir. Havzaya kuþ bakýþý bakýldýðýnda, arazi kullaným tasarýmlarýnýn yetersizliði, üreticinin çok ürün beklentisi sonucu topraðý ve biyolojik çeþitliliði kimyasallarla acýmasýzca yok ediþi, nüfus artýþlarý ile yaþam dengelerinin bozulduðu görülür. Atýk alýcý ve taþýyýcý ortamý olarak iþlevini sürdüren Büyük Menderes’e, teknolojik, evsel ve kentsel atýklarýn deþarj edilmesi, milyonlarca yýlda oluþan ekolojik dengelerin birkaç on yýlda bozulmasý sonucunu getirmiþtir. Denizli, Uþak ve Aydýn illerinde, Büyük Menderes nehrine atýk sularýný arýtmadan savaklayan 20 tür endüstri kuruluþu mevcuttur. DSÝ havza istatistiklerinde, Büyük Menderes Nehri Havzasý’ndaki belediye sayýsý 165 olarak verilmektedir. Bunlardan yalnýzca altýsýnda kanalizasyon þebekesi bulunmaktadýr. Aþaðý havzalarda ise kirlilik daha da yoðunlaþmakta ve nehir ekosistemi yok olmak üzeredir.


KÜÇÜK MENDERES
Küçük Menderes Nehri Biga yöresinde Bozdaðlardan doðar, kendi ismi ile anýlan bu ovayý sulayarak, Selçuk Ýlçesinin batýsýndan denize dökülür. Küçük Menderesin alüvyon getirip kýyý çizgisinden sürekli olarak ilerlemiþ olmasý neticesinde, Ýlk çaðlarýn en önemli liman þehirlerinden biri olan Efes bu gün denizden 5-6 km. içeride kalmýþtýr.

Ýsimleri Yunanca "meandros", yani "sularýn dirsek yaptýðý yer" anlamýna gelen "Menderes" adlý üç akarsu vardýr Batý Anadolu'da. Homeros'un Ýlyada'sýndaki Skamandros ýrmaðýdýr Biga yöresinde Kazdaðlarý'ndan inen sularla beslenip Çanakkale Boðazý'na dökülen ve Troya'yý denizden uzaklaþtýran "Eski Menderes" ýrmaðý. Yukarýda anlatýlmak istenen ve eski adý Kaystros ya da Astarpa olan "Küçük Menderes Nehri", Ýzmir'in Ödemiþ Ýlçesi arkasýnda yükselen ve eski adý Tmolos olan Bozdaðlar'dan doðarak 175 km yol kateder, Selçuk Ýlçesi'nin Pamucak sahilinde denizle buluþur. O da taþýdýðý çamurlarla Efes liman kentini denizden uzaklaþtýrmýþtýr... Eski adý Maiandros olan üçüncü Menderes, yani "Büyük Menderes Nehri" Uþak-Denizli taraflarýnda Küçük Menderes'in kollarýyla, Kufi suyuyla ve Banaz Çayý'nýn kollarýyla oluþur, büyüyerek 450 km akar. Nazilli, Aydýn, Söke önünden, yine eski bir liman kenti olan Milet'i getirdiði alüvyonlarla kýyýdan uzaklaþtýrýp Söke Ovasý sahilinde denizle buluþur...



GEDÝZ
Gediz Nehri Anadolu’dan Ege Denizi’ne dökülen Büyük Menderes Nehri’nden sonra ikinci büyük akarsu.

Ýç Batý Anadolu’daki Murat, Eðrigöz ve Þaphane daðlarýndan inen sularýn birleþmesiyle oluþan Gediz Nehri, batýya doðru ilerlerken, kuzeyden Kunduzlu, Selendi, Deliiniþ ve Demrek Çaylarýný, güneyden ise Kulu volkanik yöresinden gelen küçük dereleri sularýna katar. Uþak ilinin Banaz Çayý'ndan sonra ikinci önemli akarsuyudur. Akarsuyun bazý küçük kaynaklarý bu ilin sýnýrlarý içindedir. Önce Kütahya il sýnýrlarý içinde akan Gediz, Uþak merkez ilçeye baðlý Emirfaký Köyü'nün kuzeyinde Uþak topraklarýna girer. Irmak, merkez ilçenin Güre Bucaðý'na kadar kuzey-güney yönünde akar. Bu bucaðýn yakýnlarýnda batýya döner ve Salihli ilçesinin kuzeydoðusundan Gediz Ovasý’na girer ve güneyden Kemalpaþa Ovasý’ndan gelen Nif Çayý'ný alarak Foça tepelerinin güneydoðusundan Ýzmir Körfezi’ne dökülür. Irmaðýn kaynaðý olan Murat Daðý'ndan Ege'de denize ulaþtýðý noktaya kadarki uzunluðu 401 km olup su toplama havzasý ise 17.500 km²'dir. Gediz'in Uþak'taki en önemli kolu Karabol Çayý'dýr.

Taþkýn dönemlerinde sýk sýk yatak deðiþtiren Gediz Nehri, yaklaþýk 40.000 ha’lýk bir delta oluþturmuþtur. Zaman içerisinde Ýzmir Körfezi’ndeki bazý adalar da kara ile birleþmiþ ve delta ovasý içerisinde kalmýþtýr.

Yukarýdaki coðrafi bilgiler doðru olmakla birlikte Nehir üzerinde Manisa-Salihli Ýlçesi sýnýrlarý içerisinde Demirköprü Barajý inþaa edilmiþtir. Baraj bir yandan elektrik üretirken diðer yandan Gediz Ovasýnýn tarýmsal amaçlý sulanmasý için de kullanýlmaktadýr. Sulama hattýnýn Gediz Ovasýna daðýtýmý Salihli-Adala beldesinden yapýlmaktadýr.

Bugün için Gediz Havzasýnýn en önemli sorunu ekolojik kirlilik olmuþtur. Geçmiþte, özellikle 80'li yýllarda yoðun olarak kum ve çakýl ocaklarýna ruhsat verilmiþ olmasý, bir yandan doðal yapýyý bozarak faunayý olumsuz etkilerken diðer yandan nehrin su seviyesinin alçalmasýna neden olmuþ ve bu da içinden geçtiði ovanýn yer altý sularýný olumsuz etkilemiþtir. Nehre, Demirköprü Barajýna girmeden önce Uþak'ta baþta dericilik olmak üzere çok sayýda sanayi tesisleri tarafýndan sanayi atýklarý, keza Kula Ýlçesinde ayný þekilde her türlü atýk ve Barajdan sonra da Salihli, Ahmetli gibi ilçelerin atýklarý deþarj edilmektedir. Kirlilik o boyuttadýr ki zaman zaman sýðlaþan Nehri býrakýn büyük bir su toplama havzasý olan Barajda dahi özellikle rüzgarsýz günlerde su üzerinde biriken pislikler, deðiþik renkteki kimyasal atýk öbekleri, bir labaratuvar analizi deðil fakat çýplak gözle dahi açýkça görülmektedir.

Kirliliðin en önemli göstergesi özellikle Barajdan sonra Nehrin faunasýnda meydana gelen daralmadýr. Bundan yaklaþýk 20 yýl önce baþta levrek olmak üzere sazan, yýlan balýðý, kefal gibi pek çok türün yaþadýðý nehirde bugün artýk çok sýnýrlý yerlerde ancak esasen bir çamur ve pis su balýðý olan yayýn bulunmaktadýr. Zaten Nehrin suyunun rengi ve kokusu da durumu göstermeye yetmektedir.

Yine yukarýda verilen coðrafi bilgiler arasýnda Nehrin kollarý arasýnda sayýlan Nif Çayý da kirlilikten payýný almýþtýr.

Nehir havzasýnýn kirliliðinin engellenmesi vs amaçlar için bir Birlik kurulmuþsa da Devlet tarafýndan gerekli yaptýrýmlar uygulanmadýðýndan geçen 6 yýlda hiçbir ilerleme saðlanamamýþtýr.

Sonuç olarak eski çaðýn en önemli yerleþim havzalarýndan olan Gediz Nehrini bugün için kilometrelerce uzunlukta bir açýk kanalizasyon isale hattýna dönüþtürmeyi baþarmýþ durumdayýz. Nehir flora ve faunasýyla can çekiþmekte ve kendisiyle birlikte içinden geçtiði Ovayý da ölüme götürmektedir. Bunun sorumlusu ise çevre duyarlýlýðý olmayan açgözlü sanayici ve iþletmeler, oy kaygýsýyla hareket eden yerel yönetimler ve þüphesiz merkezi idaredir.


BAKIRÇAY

Ege bölgesinde, ege denizine dökülen akarsularýn en kuzeyinde yer alýr. Ömer daðýndan doðar. Uzunluðu 129km.dýr. Soma ve Bergama ovalarýný sular. Çandarlý körfezinde denize dökülür.

YEÞÝLIRMAK

Yeþilýrmak Sivas'ýn kuzeyinde Kösedað eteklerinden doðan ve Karadeniz'e dökülen Türkiye'nin en büyük 2.nehridir.

519 km uzunluðundaki Yeþilýrmak Tokat Amasya ve Samsun illerinden geçerken çeþitli akarsularla birleþir. Nehir baþlýca 3 kolun birleþmesinden meydana gelir. Kelkit Çayý nehrin en büyük koludur. Nehrin kollarý ile beraber taþýdýðý alüvyonlar Çarþamba Ovasýný oluþturmuþtur.

Üzerinde Almus, Ataköy, Hasan Uðurlu ve Suat Uðurlu Barajlarýnýn kurulduðu Yeþilýrmak düzensiz bir rejime sahiptir.

KIZILIRMAK
Kýzýlýrmak Nehri Türkiye topraklarýndan doðarak yine, Türkiye topraklarýndan denize dökülen en uzun akarsudur. Uzunluðu 1.355 km’dir. Deniz taþýmacýlýðý için kullanýlmaz. Baþlýca kollarý Delice Irmaðý, Devrez ve Gökýrmak’týr.

Nehir, Ýç Anadolu'nun en doðusundaki Sivas ilinde Kýzýldað'ýn güney yamaçlarýndan yaklaþýk 39,8° Kuzey 38,8° Doðu noktasýndan doðar,ilk önce batý ve güney batýya 38,7° Kuzey 34,8° Doðu ya kadar akar ,daha sonra yay þeklinde biçimlenir.Ýlkin batýya ,daha sonra kuzey doðudaki Tuz Gölü'nü geçerek kuzey batýya akar.Daha sonra kuzey ve kuzey doðuya yönelir.Burada Delice Irmaðý ile 40.47° Doðu 34.14° Batý nokasýnda birleþir.Sonra zig zaglar çizerek kuzey batýya akar.41.10° Doðu 34.42° Batý da Devrez Nehri ile birlikte akar.Ve Kuzey doðuya doðru döner .Sonuçta Karadeniz'e 41.72° Kuzey 35.95° Doðu noktasýnda boþalýr. Sýrasýyla Sivas, Kayseri, Nevþehir, Kýrþehir, Kýrýkkale, Ankara, Çankýrý, Çorum ve Samsun illerinden geçerken çok sayýda dere ve çayýn sularýný toplayarak Bafra Burnu'ndan Karadeniz'e ulaþýr.

Yaðmur ve kar sularýyla beslenen nehrin rejimi düzensizdir. Temmuz ve Þubat arasýnda düþük su düzeyinde akan nehir, Mart ayýnda hýzla kabarmaya baþlar ve Nisan ayýnda en yüksek su düzeyine ulaþýr. Ortalama debisi 184 m³/sn olan nehrin 20 yýllýk gözlem süresince en az 18,4 m³/sn’ye ve en çok 1.673 m3/sn.’ ye ulaþtýðý tespit edilmiþtir.

Nehir üzerine 7 baraj yapýlmýþtýr. Bunlar Kayseri ilinde Sarýoðlan, Ankara yakýnlarýndaki Kesikköprü, Hirfanlý ve Kapulukaya barajlarý ile nehrin Bafra Ovasý’na kurulmuþ Altýnkaya ve Derbent barajlarýdýr. Nehir üzerine son olarak Obruk Barajý yapýlarak 2007 yýlý içerisinde su tutumuna baþlanýlmýþtýr.

Ýrili ufaklý birçok gölün bulunduðu Kýzýlýrmak Deltasý, Türkiye'nin en önemli kuþ yaþam alanlarýndan da biridir. Adýný suyunun renginden alan, antikçaðda ise tuzlu akarsu anlamýna gelen Halys adýyla anýlan Kýzýlýrmak, Anadolu'da kurulmuþ medeniyetlere hep ev sahipliði yapmýþ. Bugün Kýzýlýrmak Vadisi'nde tarihin her dönemine ait izler bulmak mümkün; kaya mezarlarý ve yerleþimleri, farklý medeniyetlere ait kaleler, köprüler ve daha pek çok iz.

Müthiþ bir açýklama !........

saol caným o senin güzelliðin...forumu býrakmadan biraz daha faydalý olup ayrýlmak istiyorum..

güzel.

saolun ya çok tþk.