Dersizle Forumlarý

arkadaþlar bana zonguldak tarihi hakkýnda herþeyi ve tarihi eserleri,doða güzellikleri ve þimdiki durumunu açýklar mýsýnýz?????
hangisini bulabilirseniz....

COÐRAFÝ YAPI

Zonguldak, Batý Karadeniz Bölgesi’nde, Karadeniz’e batý ve kuzeyden kýyýsý olan bir ildir. 3.481 km²lik yüzölçümüyle Türkiye topraklarýnýn binde altýsýný kaplar. Karadeniz kýyýlarýndan baþlayan il topraklarý, kuzeydenden Karadeniz, kuzeydoðudan Bartýn, doðudan Karabük, güneyden Bolu, batýda Düzce illeriyle çevrilidir.

Zonguldak yönetsel anlamda Merkez Ýlçe, Alaplý, Çaycuma, Devrek, Gökçebey ve Kdz.Ereðli ilçelerinden oluþmuþtur.

YERYÜZÜ ÞEKÝLLERÝ

Zonguldak ili çok engebeli bir arazi yapýsýna sahip olup; il alanýnýn % 56’sý daðlarla, % 31’i platolarla ve % 13’ü ovalarla kaplýdýr.

Akarsu vadileriyle yer yer derin bir biçimde parçalanmýþ olan il topraklarý orta yükseklikteki daðlýk alanlardan oluþur.

Bol yaðýþlý bir iklime sahip olan Zonguldak, yerüstü su kaynaklarý bakýmýndan oldukça zengindir. Ýlde Filyos Çayý dýþýnda büyük akarsu olmamakla birlikte, çok sayýda akarsu vardýr. Bu akarsular, il alanýnýn sýk bir vadi aðýyla parçalamýþtýr.



Daðlar
Aðýrlýklý yeryüzü þekillerini oluþturan daðlar; kuzey kesimlerinde 1000 metreyi bulmazken, orta kesimlerde 1200 metreyi aþmakta, güneyde ise yer yer 2000 metreye kadar ulaþmaktadýr. Daðlar kýyýya koþut üç sýra oluþturduðundan kýyý ile iç kesimler arasýnda ulaþým güçleþir. Kýyýya yakýn yükseltilerin oluþturduðu dað sýrasýnýn altýnda zengin taþkömürü yataklarý vardýr.

Atyaylasý Tepesi (710 m), Göldaðý (771 m), Kantar Tepe (905 m), Orhan Tepe (920 m), Baba Daðý (1120 m), Soðukoluk Tepesi (1268 m), Kýzýl Tepe / Kýzýltaþ )1468 m) ve Bacaklý Yayla ilin bilinen yükseltileridir.


Vadiler, Platolar, Ovalar
Zonguldak il topraklarý sýký bir vadi aðýyla parçalanmýþtýr. Bu vadiler kimi kesimlerde geniþliyerek düzlükler oluþturmasýna karþýn, ilde büyük denebilecek bir ova yoktur.

Filyos Çayý Vadisi
Alaplý Irmaðý Vadisi
Gülüç Irmaðý Vadisi
Üzülmez Deresi Vadisi



Kýyýlar
Karadeniz boyunca uzanan kýyý þeridinin tek önemli girintisi Kdz.Ereðli yakýnlarýndaki Baba Burnu’dur.

Doðuda Sazköy’den batýda Alaplý ilçe sýnýrýna uzanan 80 kilometrelik kýyý bandýnda yer alan pek çok doðal plaj (koy) ve kumsal alanlar yöre halkýnýn yaz aylarýnda günübirlik kullandýðý belli baþlý mekanlardýr



Akarsular
Filyos ve Gülüç Çayý; Devrek, Alaplý ýrmaklarý; Üzülmez, Kozlu dereleri yörenin bilinen akarsu kaynaklarýdýr. Ayrýca her biri akarsularýn denize döküldüðü yer anlamýna gelen Küçükaðýz, Ömeraðzý, Çatalaðzý (Çatalaðýz:Bir coðrafya terimi olup, ýrmaðýn denize kavuþtuðu yerde lýðlarýn birikmesiyle oluþan delta) Ýnaðzý, Deðirmenaðzý, Çavuþaðzý, Alacaaðzý, Köseaðzý, Mevrekeaðzý ve Ýncivezaðzý gibi aðýzlara irili ufaklý pek çok dere akmasýna karþýn, yaz mevsiminde bu derelerin oluþturduðu kanyonlarýn suyu azalmaktadýr.

En önemli akarsuyu Filyos Çayý olup 228 km. uzunluðundadýr.



Baraj Gölleri ve Göletler
Ýl sýnýrlarý içinde doðal göl bulunmamaktadýr. Merkezde Ulutan, Kdz.Ereðli’de Kýzýlcapýnar ve Gülüç baraj gölleri; Çatalaðzý’da Dereköy ve Karapýnar’da Çobanoðlu göletleri ilin bilinen yapay gölleridir.



BÝTKÝ ÖRTÜSÜ
Ýl topraklarýnýn % 52’si ormanlýk alan (348.612 ha) olup, bunun % 88’i koru, % 12’si baltalýk orman niteliðindedir. Ülkemiz ormanlarý içerisinde zengin bir tür çeþitliliði ile doðal arboretum konumunda olan yöre ormanlarýnda kayýn, meþe, gürgen, kestane, çýnar, ýhlamur ve kýzýlaðaç baþta olmak üzere % 70’i yapraklý; gürgen, karaçam, sarýçam, kýzýlçam ve sahil çamý türleriyle % 30’u ibreli ormanlardýr. Her mevsimi yaðýþlý geçen yörenin yükseklikleri iðne yapraklý (köknar, çam), daha aþaðýlarý yayvan yapraklý (kayýn, meþe, kestane, karaaðaç, ýhlamur, kavak), akarsu kenarlarý da kavak, söðüt aðaçlarýyla kaplýdýr.

Bu ana yeþil dokuyu orman gülü, pýrnal meþesi, çoban püskülü, defne, kocayemiþ, kýzýlcýk, kiraz, funda, ayý üzümü, kuþburnu, böðürtlen, dað çileði, eðrelti otu gibi orman altý bitki örtüsü tamamlamaktadýr.Zonguldak yöresi endemik bitki varlýðý açýsýndan da oldukça zengin bir potansiyele sahiptir.

Ana topraðý Zonguldak olan bu bitkilerin bir bölümü yörenin antik adlarý ile (phrygia, paphlagonica, galaticus, bihhynicum, pontica...), bir bölümü de mitolojik kaynaklardaki adlarý ile (delphinium, olympica, heracleum...) bilinmektedir.


ÝKLÝM
Zonguldak ili ýlýman Karadeniz ikliminin etkisi altýndadýr. Her mevsimi yaðýþlý ve ýlýk olan Zonguldak’ta kurak mevsime rastlanýlmamaktadýr. En fazla yaðýþ sonbahar ve kýþ mevsimlerinde görülür.

Ýlde mevsimler ve gece-gündüz arasýnda önemli bir sýcaklýk farký bulunmamaktadýr. Denizden iç kesimlere doðru gidildikçe, iklim biraz daha sertleþir.

Yýllýk ortalama sýcaklýklarda il genelinde önemli bir farklýlaþma yoktur. Haziran, Temmuz ve Aðustos aylarý ilin en fazla güneþli günlerinin yaþandýðý aylardýr. Yine bu aylar arasýnda deniz sýcaklýðý ortalama 20 °C düzeyindedir.

Yýllýk yaðýþ ortalamasýnýn 1234.96 mm olduðu Zonguldak’ta, en yaðýþlý aylar 148.65 mm ile Aralýk ve 141.72 mm ile Ocak aylarýdýr. Yaðýþlar kýyýlardan iç kesimlere doðru gidildikçe hem azalmakta hem de yaðmurdan kara dönüþme özelliði göstermektedir.

Ýlde hakim rüzgar güneydoðu (keþiþleme) yönündedir. Ýkinci derecede etkili rüzgar ise kuzeybatý (karayel) yönündedir.

Zonguldak’ta en düþük nispi nem oraný % 70 olup, ortalama nispi nem oraný % 75’tir.



JEOLOJÝK YAPI
Karadeniz sahilinde Ereðli-Ýnebolu arasýndaki engebeli arazi parçasý bugünkü jeolojik bilgilere göre Mezozoik çaða ait bir teþekküldür. Birçok yerde kömür ihtiva eden tabakalar yüzeyde kendini gösterir. Kretesinin altýndaki karbonifer þeridi 160 km uzunluðundadýr.

Filyos Çayýnýn batýsýnda kalan Zonguldak-Kozlu-Kandilli (Batý Kömür Havzasý) Filyos Çayýnýn doðusundaki pencereler (Doðu Kömür Havzasý) adýný alýr. Azdavay ve Söðütözü gibi doðu kömür havzasýna ait yerlerde prodüktif kömür damarlarýna rastlanýr.

Zonguldak sahasýnda ilk hareketler, Namurian Formasyonunu tabanýnda meydana gelmiþtir. Genel bir yükselme Vise kalkerinin teþekkülüne son vermiþ ve ilk kara teressübatý meydana gelmiþtir. Alt Namurian’da bazý ilerlemeler ve gerilemeler olmuþsa da Orta Namurian’da kömür havzasý açýk denizden kesilmiþtir. Bütün Namurian Devri, sürekli bir alçalma göstermiþtir. Ortalama 1000 metrelik bir çöküntü, bütün kömür havzasýnda Namurian Devrinin sonunu getirmiþtir. Yeni hareketlerle Westfalian Devri baþlamýþtýr. Ýkinci bir hareket sonucu nehirlerin taþýma gücü artmýþ, büyük miktardaki teressübat çöküntü halindeki sahaya doðru akýn etmiþtir. Bu hýzlý çöküntü zaman zaman durmuþ ve sakin devirlerde,büyük miktarda turba teþekkül etmiþtir. Namurian Devrindeki hareketler aynen ve daha yakýn yerlerde meydana gelmiþtir. Westfalian A’nýn üst kýsýmlarýnda nehirlerin taþýma güçleri azalmýþtýr. Westfalian’ýn konglomeralarý en çok formasyonun alt yarým kýsmýndadýr.

Westfalian B’nin baþlangýcýnda deniz kýyýsýnýn gerisindeki alanda bir yükselme meydana gelmiþ, nehirlerin taþýma güçleri büyük miktarda artmýþtýr. Westfalian A’nýn konglomeralarýndan daha büyük ve volkanik menþeli çakýllarýn teþkil ettiði Karadon formasyonu, sahada yüksek daðlarý ve volkanik hareketlerin varlýðýný gösterir.

Gelik’in doðusundaki Karbonifer (Göbü Karboniferi) adýný alýr. Bu karbonifere Delikli Meþe Karboniferi adý da verilir.

Westfalian A,C ve belki D Konkordan Westfalian A’nýn üzerinde yatmaktadýr . Bu devrin baþlangýcýnda, nehirlerin taþýma kabiliyetinin büyük olmasý bu formasyonun baþlangýcýnda büyük miktardaki konglomeralarla kendini göstermektedir. Westfalian B’nin büyük parçalý tabakalarý, Westfalian A’ya göre daha fazla volkanik taþ ihtiva etmektedir. Bu formasyonda da bazý kömür damarlarý vardýr, fakat damarlar ya çok ince veya istihsal için çok þistlidir.



KÖMÜRÜN OLUÞUMU
Kömür Oluþumu; Kömür deðiþik oranlarda organik ve inorganik yapýcý ve bileþenler içeren tortul kayaçtýr. Doðada yapý, doku, bileþenler ve köken açýsýndan, birbiriyle tam anlamda özdeþ iki kömür oluþumuna rastlamak hemen hemen olanaksýzdýr.

Kömürü yapan ana element karbondur.Bu nedenle oluþumu karbon çevrimine çok baðýmlýdýr. Kömür evrimi bataklýklarda baþlar. Kömürleþmenin baþlýca kaynaklarý bitkiler ile havadan veya yüzeysel sulardan alýnan karbondioksittir. Maðmanýn içerdiði gaz, buhar ve çözeltiler karbon çevrimine katýlýr. Hava ve sudaki karbondioksitin önemli bölümünü bitkiler özümler, yaþamlarý için gerekli olaný yapýlarýnda tutarlar. Karbondioksitin suda çözünen bölümü, karbonatlý kayaçlarda ve organik tortularda birikir. Bunlarýn baþkalaþmasý sonucu tekrar çevrime katýlýr.

Kömür; Uygun ortamlarda, bataklýklarda bozunma ve çürümeden kurtulan bitki kalýntý birikimlerinin,zamanla biyokimyasal ve fiziksel etkilerle deðiþimi sonucu oluþur. Biyo kimyasal evrede Turbalaþma, dinomokimyasal veya baþkalaþma evresi ise kömürleþmedir.

alýntýdýr

EÐÝTÝM

2004-2005 Eðitim öðretim yýlýnda ilimizde okul öncesi eðitim kurumlarýmýzda 2.757 öðrenci, ilköðretim okullarýmýzda 81.057 öðrenci, ortaöðretim kurumlarýnda (genel ve mesleki - teknik okullar) 33.023 öðrenci olmak üzere TOPLAM 116.837 öðrenci öðrenim görmektedir.

Ýlimizde 6 anaokulu, 324 ilköðretim okulu, 59 genel - mesleki lise olmak üzere toplam 389 okulumuz da eðitim ve öðretim yapýlmaktadýr.

Ýlimizde okul öncesi kurumlarda, 195 anasýnýfý öðretmeni , ilköðretim okullarýnda 3.319, ortaöðretim kurumlarýnda 1.887 olmak üzere TOPLAM 5.401 öðretmen görev yapmaktadýr.

Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Týp Fakültesi, Devrek Fen Edebiyat Fakültesi , Karabük Teknik Eðitim Fakültesi, Bartýn Orman Fakültesi, Mühendislik Fakültesi, Çaycuma Ýktisadi ve Ýdari Bilimler Fakültesi, Ereðli Eðitim Fakültesi ve Fethi Toker Güzel Sanatlar Tasarým Fakültesi olmak üzere 8 fakülte, 3 enstitü, 2 yüksekokul, 8 meslek yüksekokuldan oluþmaktadýr.
Üniversite bünyesinde 32 profesör, 32 doçent, 259 yardýmcý doçent, 106 öðretim görevlisi, 43 okutman, 256 araþtýrma görevlisi , 8 uzman olmak üzere toplam 736 akademik personel görev yapmaktadýr.

ZONGULDAK'IN TARÝHÇESÝ
Antik Dönem

Bilindiði gibi Tarih Devri, yazýnýn bulanmasý ile baþlar. Anadolu’ya yazý Hititlerin (MÖ2000-1200), Asurlularla yaptýklarý ticaret (Asur ticaret kolonisi: Kültepe, Kaniþ, Kayseri) ile girmiþtir. Ýlkçað’da (MÖ 3200-MS 375) bugünkü Zonguldak topraklarýnda Paflagonya (Merkezi Kastamonu) ve Bitinya (Merkezi Ýzmit) denen bölgeler ve siyasal kuruluþlar vardý. Ýlkçað’dan günümüze (Yakýnçað) deðin Zonguldak ve çevresinin tarihçesini, tarihsel kronolojiye uygun olarak açýklayabiliriz

- Frigyalýlar (Frigler) Döneminde (MÖ 1200/750-676) Zonguldak
- Yunanlýlarýn (Ýyonlar ve Diðerleri) ve Lidyalýlarýn Kolonileri Döneminde (MÖ 7. yy-6. yy) Zonguldak
- Persler (Eski Ýranlýlar) Döneminde (MÖ 555-MÖ 333) Zonguldak
- Hellenizm (Makedonya Ýmparatorluðu
- Büyük Ýskender, Bitinya ve Pontus Krallýklarý) Döneminde (MÖ 4. yy-MÖ 1. yy) Zonguldak
- Romalýlar Döneminde (MS 1. yy-4. yy) Zonguldak
- Bizans (Doðu Roma Ýmparatorluðu) Döneminde (4. Yüzyýl-13. Yüzyýl) Zonguldak
- Anadolu Selçuklularý (1075/77-1308) Döneminde (11.-13.yy) Zonguldak
- Beylikler Döneminde (13. yy-15. yy) Zonguldak
- Osmanlý Döneminde (14. yy-20.yy) Zonguldak


Hisarý yapýlýrken yýkýma uðradý (1452). Buradaki Ýlk ve Ortaçað harabelerinin deðerli taþ malzemeleri büyük mavnalarla (Gemilere yakýn kýyýlara yük taþýyan güvertesiz büyük tekne) Ýstanbul’a taþýndý. Þehrin (ereðli) eski önemi kalmadý. Kastamonu Eyaleti’nin (Eyalet: Osmanlý Devleti’nde temel yönetim birimidir. Yöneticisi Beylerbeyi’dir.) Bolu Sancaðý’na (Sancak: Yöneticisi Sancakbeyi’dir. Güvenlik iþlerini Subaþýlar, adalet iþlerini de Kadýlar yürütürdü) baðlý bir kaza merkezi olarak uzun bir sönük döneme girdi.

Aslýnda, Ereðli yöresi, Osmanlý yönetimine girdikten sonra, týpký Amasra (Bartýn Ýli’nin ilçesi) gibi, bir gerileme dönemine girmiþtir. Zonguldak ve çevresi için barýþ ve huzur ortamý da pek uzun ömürlü olmadý.

Zonguldak havalisinde genel olarak 16., 17. ve 18. yüzyýllarda çok önemli olaylar yoktur. Ancak, 18. yüzyýlda bölgede Ayanlar’ýn ortaya çýktýðýný görüyoruz. Gerçekte Osmanlý Ýmparatorluðu, Anadolu’nun bir çok köþesi gibi bu bölgeyi de kaderine terk etmiþtir. Osmanlý çaðýndaki adý ile Bender-i Ereðli, Filyos (Hisarönü) ve Devrek, küçük birer yönetim merkezi ve salt kendi çevrelerinin Pazar yeri durumunda kalmýþlardýr.

18. yüzyýldan sonra Ereðli’de yelkenli gemiciliðin önem kazandýðý görülür. Fakat, bugüne deðin iyi iþ yapan yerli armatörler (gemi iþletenler), çaðýn gereklerine (geliþen teknolojiye) uymayý baþaramadýklarý için birer ikiþer iflasa sürüklenmiþlerdir. 18. yüzyýlýn baþlarýnda çevreyi geçen Uluslu Ý. Hamdi Efendi, Atlas adlý eserinde Zonguldak ormanlarýnýn olaðanüstü zenginliðini dile getirir.

18.yüzyýlýn ikinci yarýsýnda Þile’ den Cide’ ye kadar bir çok iskelenin "hatab ( odun) iskelesi" yükümlülüðüne baðlandýðý bilinmektedir. Odun iskelelerinin baþlýcalarý;Karasu, Ereðli,Filyos, Bartýn çayý, Amasra ve Cide’ dir. Baþkent Ýstanbul’ un yakýmlýk odun ihtiyacýnýn yaný sýra bu iskelelerden Tersani Amire için gemi keresteleri, tomruk ve direk saðlanmaktadýr. Ýç kesimlerde yaþayan halk topraða baðlý,tarým, ormancýlýk ve hayvancýlýkla ilgilenmektedir.

1825’ de Bolu sancaðý; Merkez, Çaða, Kýbrýscýk, Mengen, Gerede, Viranþehir(EskiPazar), Traklýborlu (Safranbolu), Yenice, Yedidivan, Ulus, Onikidivan (Bartýn), Hýzýrbeyili, Mudurnu, Konuralp ve Ereðli kazalarýndan oluþmaktadýr.

Þimdiki Zonguldak þehir merkezi; Ereðli kazasýna baðlý, deniz sahilinde ‘’Tahta Ýskelesi” olan bir koydur. Tahta Ýskele çevresinde depolanan kerestelerin, buradan Ýstanbul’ a Haliç Tersanesine gönderildiði bilinmektedir. Çaðýn gereði olarak, deniz ulaþýmýnda buhar gücü için gerekli olan "buhar kömürü" daha sonraki yýllarda yine bu sahillerden saðlanacaktýr.

Ýdari yapýlanmanýn yaný sýra, Taþkömürü Havzasýnda askeri düzenlemeler görülmektedir.

Taþkömürü’ nün varlýðý 1830’ dan itibaren kesin olarak bilinmektedir.1830 - 1848 tarihleri arasýnda arama ve iþletmecilik faaliyetleri hakkýnda çok ayrýntýlý bilgi olmamakla birlikte; 29 Temmuz 1843 (2 Recep 1259) tarih ve 3874 numaralý Sadaret-Sadrazamlýk Tezkeresi’ nde Ereðli ve Amasra’da üretilen "vapur kömürünün" Ýstanbul’ da pazarlanmasýndan söz ederek gerekli düzenlemelerin yapýlmasýndan sonra Devlet hazinesine saðlayacaðý katký anlatýlmaktadýr.

1848’ de yapýlan inceleme ve düzenlemelerle, "taþkömürü bulunan yerler" saptanarak "havza sýnýrlarý" ilk kez tanýmlanmýþtýr. I.Abdülmecid’in fermanýyla; Taþkömürü Havzasý “Evkaf-ý Celile-i Mülükane" (Vakýflar Ýdaresi Mülkleri) topraklarýna dahil edilmiþ, I.Abdülmecid Vakfý adýna tapulanmýþtýr. Ýdaresi ve iþletilmesi de Hazine- i Hassa’ ya (saray bütçesi) verilmiþtir.Taþkömürü Havzasýndan elde edilecek yýllýk kira bedeli Evkaf Nezareti ( vakýflarla ilgili iþleri yürüten örgüt ) denetiminde, dini hayýr kurumlarýna tahsis edilmiþtir.

Taþkömürü havzasýnda üretimin arttýrýlmasý için iþgüçü ve taþýma eksikliklerinin giderilmesi zorunluluðu doðmuþtur. Padiþah I. Abdülaziz’ in (1861-1876) emriyle, havzanýn yönetimi 10 Þubat 1865’ de Bahriye Nezaretine devredilerek, Maadin-i Hümayun Nazýrý ve ayný zamanda Ereðli Kaymakamý unvanýyla birlikte Mirliva (Tuðamiral) Dilaver Pata atanmýþtýr. Havzasýnýn yönetimini elinde bulunduran Bahriye idaresi tarafýndan 26 Nisan 1867 tarihinde, "Ereðli Maden-i Hümayun Ýdaresinin Nizamnamesi" yapýlmýþtýr.

1864’ de Osmanlý taþra yönetimindeki yapýlanma ile eyalet,sancak,kaza ve aða yerine vilayet (vali), sancak (mutasarrýf), kaza (kaymakam), Nahiye (müdür) ve Köy (muhtar) idari düzeni getirilmiþtir. 1867 tarihli tüm vilayetleri kapsayan "Vilayet Nizamnamesi" ne göre Kastamonu Vilayetinin Merkez, Sinop, Çankýrý ve Bolu olmak üzere 4 sancaðý, 21 kazasý ve 30 nahiyesi bulunmaktadýr. Bolu Sancaðýnýn; Merkez, Göynük, Düzce, Ereðli, Bartýn ve Gerede olmak üzere 6 kazasý ve 30 nahiyesi bulunmaktadýr. Bu düzenleme ile Amasra nahiyesi de, 58 köyü bulunan Bartýn kazasýna baðlanmýþtýr. Bartýn ve Amasra’ nýn Dilaver Paþa Nizamnamesi (Teamülname) gereði Ereðli Kaymakamlýðý sýnýrlarý içinde olmasý taþkömürü havza sýnýrlarý ile ilgilidir.

1865’ de Dilaver Pata, Maadin-i Hümayun Nazýrý ve ayný zamanda Ereðli Kaymakamý unvanýyla birlikte atanmýþtýr. Ancak, bu tarihlerde Ereðli Kaymakamlýðý ve Maden Müdürlüðü ünvanlarýnýn birbirinden ayrýldýðý anlaþýlmaktadýr.

TBMM Hükümeti, 20 Nisan 1920’ de Devrek, Ereðli, Mudurnu, Bartýn, Göynük ve Zonguldak’ý Bolu Baðýmsýz mutasarrýflýðýndan ayýrarak, Kastamonu vilayetine baðladý. 14 Mayýs 1920’ de de Zonguldak kazasýný mutasarrýflýk haline getirilerek, Kaza Kaymakamý Ahmet Cevdet Bey mutasarrýf vekili olarak görevlendirilmiþtir. TBMM’ nin ilk mutasarrýflýk yaptýðý ilçe olarak tarihdeki yerini alacaktýr.

Türkiye Cumhuriyetinin Ýlk Ýli Zonguldak; 1 Nisan 1924 tarih ve 491 sayýlý Teþkilat- ý Esasiye Kanunu’ nun 60. maddesine göre sancaklar kaldýrýlýnca, Zonguldak baðýmsýz mutasarrýflýðý, Vilayet yapýlmýþtýr.

Zonguldak Adýnýn Kaynaðý ; Zonguldak isminin veriliþi çeþitli rivayetlere dayanmaktadýr; sazlýk ve kamýþlýk anlamýna gelen zongalýktan, sýtmanýn titremesini tarifen zonklamaktan ve bir baþka rivayete göre de, sisli bir havada gemisiyle buraya giren kaptanýn sis kalktýktan sonra burasý zongalýkmýþ demesinden, semer otu’na (kemer otu, kýndýra otu) zongura denmesinden, Zonguldak isminin verildiði söylenmektedir.

Kent adýný, "Sandraka / Sandrake" adýyla bilinen yerleþim, adýný Sandra Çayýndan alarak Zonguldak‘a dönüþmüþtür.

Bir baþka görüþe göre; Göldaðý’ nýn nirengi noktasý alýnmasý sonucu , Göldaðý kesimi ya da bölgesi anlamýna gelen “ Zone Ghuel Dagh” ýn Türkçe okunuþundan almýþtýr.

Necdet Sakaoðlu’nu tespitine göre de; “Daha çok þimdiki Zonguldak’ýn bulunduðu yerde ocaklar açan Fransýz giriþimciler yörelerinin çok engebeli ve sýk ormanlýk oluþu sebebiyle buralara Jungle (Cangýl) adýný vermiþler, buna yerli halkýn orman anlamýnda kullandýklarý dav - dað kelimesi de eklenince zamanla Zonguldak biçimini alacak olan "Jungle-Dað" ismi doðmuþtur.”
ALINTIDIR
UMARIM ÝÞÝNE YARAR:

TARÝHSEL YAPITLAR

Ýlin henüz ýþýða çýkmamýþ tarihi ve arkeolojik eserleri, ören yerleri önemli bir kültür turizmi potansiyeli olup bunlarýn tarihsel çevresini oluþturan Kdz.Ereðli (Herakleia Pontike), Hisarönü (Teion) sadece tarihe deðil, mitolojiye de konu olmuþtur. Zonguldak turizm anlamýnda var olan bu gizilgücünü ülkemizin pek çok yöresi gibi turizm pazarýna henüz sunabilmiþ deðildir.

Kdz.Ereðli (Mariandin/Marianydn,Herakleia Pontike)

M.Ö. VI. Yüzyýlda Frig soyundan gelen Ereðli’nin ilk adý Mariandyn’dýr. Daha sonra Herakleia Pontike adýný alan kenti, söylenceye göre mitolojinin ünlü kahramaný yarý tanký Herakles (Herkül) kurmuþtur. Mitolojide “Herakleia” adýyla kurulmuþ yedi kentten biri ve en önemlisi olan Herakleia Pontike; Roma, Bizans Selçuklu, Anadolu Selçuklu, Osmanlý uygarlýklarýný yaþamasýna karþýn tarihin çeþitli dönemlerinde yaðmalanmýþtýr
Rastlantý ya da inþaat evresinde ortaya çýkan mezarlar, lahitler, sütunlar ve Çeþtepe mevkiindeki tümülüs, Bozhane Cami, Halil Paþa Cami, Kýrmanlý Cami, Molla Halil Cami, Ali Molla Cami, Ýskele Cami, Aða Cami, Hacý Eþref ve Akarca Mescitleri, Kayabaþý Ziyaretgahý, Aktaþ Þeyhi Türbesi, Seyit Nasrullah Efendi Türbesi, Keþif Tepedeki (Çeþtepe) Demirci Dede, Kentteki Kuþtepe ve kýyýdaki Mersin Dede yatýrlarý, Hacý Mehmet Çeþme ve Murtaza Mahallesi Çeþmesi yanýnda, on sekiz adet sivil mimarlýk örneði yapý Kdz.Ereðli’deki tescilli ekinsel deðerlerdir.

a) Acheron Vadisi Ören Yeri


Cehennemaðzý Maðaralarýnýn bulunduðu yöredir. Yörede dikkati çeken kalýntýlar ilk hýristiyanlarýn ibadethane olarak kullandýðý maðaradýr.


b) Sur Kalýntýlarý


Hellenistik döneme ait olan sur parçalarýnda çok sert, gri, renkli kireçtaþýndan iri ve kalýn blok taþlarý kullanýlmýþtýr. Bu taþ bloklar yan yana ve harçsýz yerleþtirilerek, aradaki küçük taþbloklar yatay hatlarýyla desteklenmiþtir.


c) Kdz.Ereðli Kalesi


Kdz.Ereðli’nin kent surlarýnýn çevrelediði tepede bulunmaktadýr. Bizans Dönemi’nde XIII. Yüzyýl baþlarýnda yapýlan kale ve çevre duvarlarý vardýr.


d) Herakles (Herkül) Sarayý


Ýri kesme taþ bloklarla ve özenli bir iþçilikle inþa edilen bu yapý kalýntýsý antik döneme ait olup, iki cephedeki duvar kalýntýlarý dýþýnda tümüyle yýkýk durumdadýr.


e) Su Tesisleri


Antik çaðda kentin su gereksinimini karþýlamak üzere inþa edilen su tesislerinin Roma Dönemine ait olduðu sanýlmaktadýr. Kandilli yakýnlarýndan baþlayan (Balý Köyü) ve yaklaþýk 16 km bir hat boyunca kente ulaþan su þebekesi kent sularýnýn yakýnýnda bulunan bir havuzda toplanmakta ve havuzdan çýkan bir kaç kolla, kanalla su kent alanýnýn merkezine aktarýlmaktadýr.


f) Çettepe Fener Kulesi


Kdz.Ereðli’nin kuzeyinde Çeþtepe’de deniz seviyesinden yaklaþýk 200 m yükseklikte bulunan kulenin Hellenistik Dönemde yapýldýðý ve Bizans Döneminde de yeniden inþa edildiði anýlmaktadýr.


g) Bizans Sarnýcý Kalýntýsý


Kdz.Ereðli Akarca mahallesinde bulunan ve Bizans döneminden kalma olduðu anlaþýlan sarnýcýn hemen hemen tümü toprak altýnda bulunmaktadýr. Bir hafriyat çalýþmasý sýrasýnda ortaya çýkan sarnýcýn tahribata uðramamasý için içi doldurulmuþ, ancak açýk kalan bölümü tahrip olmuþtur.


h) Krispos Anýt Mezarý


Kdz.Ereðli’de gösteriler yapan ve orada ölen eski Mýsýrlý pandomim sanatçýsý Krispos’un anýsýna yapýlmýþtýr. Kaidesi ile birlikte 2.10 m yükseklikte bulunan anýtýn önünde 19 satýrdan oluþan ve kazýlarak yazýlmýþ bir þiir bulunmaktadýr.

) Bizans Kilisesi


Kdz.Ereðli Akarca Mahallesinde bulunan kilisenin bulunduðu yerde 1942 yýlýnda yapýlan Çelikel Camii yeralmaktadýr. Bizans dönemine ait kilisenin döþeme mozaiði ve duvarýnýn bir bölümünde yer alan fresko kalýntýlarý caminin bodrumunda bulunmaktadýr.


j) Ayasofya Kilisesi (Orta Cami)


Sularla kaplý kent alanýnýn içinde Bizanslýlar tarafýndan inþa edilen Hagia Sophia (Kutsal Akýl) kilisesi, camiye çevrildikten sonra Orhan Gazi ya da Cami olarak anýlmaktadýr.


k) Halil Paþa Konaðý


Konak, 19. yüzyýlýn sonlarýna doðru Halil Paþa Karamahmutoðlu tarafýndan yaptýrýlmýþ ve antik spoli malzemelerle ilgi çekici bir görünüm kazanmýþtýr. Ereðli’nin en önemli sivim mimari örnekleri arasýnda yeralan bu iki katlý kargir konak, müze olarak kullanýlmak üzere 1993 yýlýnda restore edilmeye baþlanmýþ ve 1 Aðustos 1998 tarihinde hizmete açýlmýþtýr.

l) Kdz.Ereðli Müzesi (Halil Paþa Konaðý)


Müzenin zemin katýnda Ereðli ve çevresinden toplanan Grek, Roma, Bizans dönemlerine ait mermer mezar atelleri, figürlü mermer sütun baþlýklarý, cam kaplar, takýlar, çeþitli madeni eserler, kandiller ve figürlerden oluþan arkeolojik eserler sergilenmektedir. Müze bahçesinde ise, Grek, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlý dönemlerine ait sütun baþlýklarý, sütun gövde ve kaideleri, çeþitli mimari parçalar, lahitler ve pandomim sanatçýsý Krispos’un anýt mezarý sergilenmektedir.
Filyos (Tieion,Teion,Tion)

Filyos Nehri' nin Karadeniz' e döküldüðü alanda kurulu Filyos antik kenti, önceleri Billaius adýyla biliniyordu. Bu ad, su geçiti olan yer anlamýna gelen Pailaios sözcüðünden türemiþtir. Kentin en yaygýn adý Tieion' dur. Bu sözcük, kentin kurucusu, din adamý Tios' tan gelmektedir.

Günümüzde birinci ve ikinci derece sit alanlarý bulunan Filyos' ta, arkeolojik yüzey araþtýrmalarýna göre, antik Tieion kenti bir akrapol, iki nekrapol alan ve sular altýnda kalan antik bir mendirekten / limandan oluþmuþtur.

Romalýlar döneminde yapýlan kale, harabe durumunda bir mabet (tapýnak),amfiteatr ve büyük bir yapýya ait olduðu sanýlan üç kemerli bir duvar, Çayýr Maðarasý' ndan çýkan suyu kente taþyan su kemeri kalýntýlarý günümüze kadar ulaþabilen kültür deðerleridir.

Bu tarihsel eserlerden kale ve amfiteatr 2001 yýlýnda restore edilmeye baþlanmýþ ve çalýþmalar halen sürmektedir.

ULAÞIM

Zonguldak, ülkemiz ana karayolu güzergahlar üzerinde deðildir. Bu nedenle Zonguldak' a düzenlenecek gezilerin il coðrafyasý ile sýnýrlý kalmayýp, Batý Karadeniz tur organizasyonu içinde ele alýnmasý hem seyahat acentalarý, hem de yörenin turizme açýlmasý açýsýndan daha doðru bir yaklaþým olacaktýr.

Ýstanbul yönünden gelenler Düzce sapaðýndan girip,kara ile denizin birleþtiði kýyý þeridini izleyerek; Ankara yönünden gelenler ise Yeniçaða (Bolu- Gerede arasý) yol ayrýmýndan baþlamak üzere bir orman denizinden geçerek ilimize gelirler.

Karayolunu yeðleyenler kýþýn çam ormanlarýnýn yeþilliðindeki kar manzaralarýný, baharda yeþilin her tonunu, güz mevsiminde de bir renk cümbüþüne dönüþen doðayý izleme fýrsatý bulurlar.

Zonguldak, mavi ile yeþilin kucaklaþtýðý þirin, serin bir coðrafyaya;kara,deniz,hava ve demiryolu gibi farklý ulaþým olanaklarýna sahiptir.

TREN FERRY'SÝ

Tren Ferry' sinin Teknik Özellikleri


ERDEMÝR-Zonguldak Limanlarý arasýnda 2 günde 5 sefer yapacaktýr.

Tren ferisi yýlda 300 gün çalýþacaktýr. 55 ton yük kapasiteli

55 adet vagon taþýyabilecek olan tren ferisinin dökme yük

kapasitesi 3.025 ton olacaktýr.

17 Kasým 2004 tarihinde deneme seferleri kapsamýnda demiryolu ferry’si Ýlk seferinde Zonguldak Limanýndan 53 Adet vagonla 2.988.300 ton cevher yüklemiþtir. 28 Kasým 2004 tarihinde ERDEMÝR Limanýndan 53 Adet Vagonla 2.775.280 Ton KARDEMÝR kömürü Zonguldak’a getirilmiþtir.

29 Kasým 2004 tarihinde Zonguldak Limanýndan 55 Adet Vagon’la 3.098.500 Ton Cevher ERDEMÝR’ e getirilmiþtir

ÇAYCUMA HAVAALANI :

1830 x 30 m.lik pist uzunluðu ve 2 500 m² lik apronu olan havaalaný geçtiðimiz yýllarda açýldýktan sonra hiç uçak inmeden yeterli yolcu olmadýðý düþünülerek kapatýlmýþtýr.

Þu anda bazý özel firma ve þirketlerle yapýlan görüþmeler sonucunda yerinde yapýlan incelemelerde havaalanýnýn 110 kiþilik uçaklara uygun olduðu tespit edilmiþtir.
Bunun sonucu Ulaþtýrma Bakanlýðý ile yapýlan görüþmelerde yurt içi uçuþlarýn yapabileceði yönünde yazý alýnmýþ ve durum DHMÝ’ye iletilmiþtir. Bugün itibariyle havaalanýnýn açýlýþý için Bakanlar Kurulu Kararý beklenmektedir.

Zonguldak iline Ankara ve Ýstanbul illerinden aþaðýda yazýlý Otobüs Firmalarý ile seferler yapýlmaktadýr.Ayrýca Ankara - Zonguldak arasý yolcu ve yük olarak Demir Yolu Taþýmacýlýðý yapýlmaktadýr

arkadaþlar hepinize çok çok teþekkür ediyorum ellerinize ve emeklerinize saðlýk...

rica ederiz

Rica ederiz.

süper olmuþ
teþekkürler her ikinize de...