Dersizle Forumlarý

arkadaþlaaaaarr!!Acilen türkçenin sýrlarýnýn -nihat sami banarlý- özeti lazým çok acil!!

Bu kitap bende var. Türkçe üzerine farklý bir forumda tartýþýrken kitabýn arka tarafýndaki yazýyý geçirmiþtim;



"Bir dilin kelimelerini hor görmek, hakir görmek, hele þu veya bu politik veya ideolojik sebeple dilden atýlabilir görmek, en az, onlarýn oluþ ve yontuluþ tarihini bilmemekten, hatta sevmemekten doðan büyük bir gaflettir.

Çünkü, milletlerin olduðu gibi, kelimelerin de tarihi vardýr.

Bir milletin atalarý, asýrlarca o kelimelerle doymuþ, onlarla düþünmüþ, birbirlerini ve evlatlarýný o kelimelerle sevmiþ ve bu kelimeleri tamamiyle milli bir sanatla iþleyip Türk yapmýþsa, evlatlar, o kelimelere düþman kesilemezler."

Nihad Sâmi Banarlý, TÜRKÇENÝN Sýrlarý 1972


Kitapta Türkçenin nasýl oluþtuðu, hangi dillerden ne gibi kelimlerin çevirildiði, uzun heceliler, gençliðin dil üzerindeki zayýflýðý...vs gibi konular yer alýyor.

arkadaþým baþlýðýný deðiþtirirsen iyi olur......acil vb.ifadeler kullanmazsak daha güzel olur...

Bende de var bunlar ama paylaþým için saðol



haklýsýn...

NÝHAT SAMÝ BANARLI...TÜRKÇE'NÝN SIRLARI

fani dünya saâdetleri içinde hiçbir þey, aziz Türk çocuklarýna Türk dilini öðretmek kadar güzel hizmet deðildir.

Vatan çocuklarýna bir milletin yarattýðý ve yaþattý­ðý dili, bütün güzellikleri, incelikleri, yücelikleri ve güzel sesleriyle öðretmek...

Onlarý, böyle bir dilin sihirli ifadelerine yükselterek; her an, daha çok duyan, düþünen, anlayan ve yara­tan insanlar olarak yetiþtirmek...

Dilin, böylesine týlsýmlý vasýta olduðunu bilmek ve bütün bunlarý, bilerek, severek yapmak...

Burada cesaretle söyleyebilirim ki yeryüzünde nice insan, böyle büyük bir sanatýn, böyle þerefli bir hizmetin vazifelisi olduðunu düþünmemiþtir. Çünkü bilindiði ve zannedildiði gibi, bu güzel hizmet, yalnýz dil ve edebi­yat hocalarýnýn vazifesi deðildir. Muallimler, hangi dersin hocasý olurlarsa olsunlar, Türk çocuklarýna her þeyden çok Türkçe’yi öðretecek, onlara, anadillerinin ses ve söz güzelliklerinden, ifade ve mana zenginliklerinden güfteler ve besteler vereceklerdir. Öðretmen deðil de anne ve baba iseniz, abla ve aðabey iseniz, bu sizin daha sevgili vazifenizdir. Yavrularýnýza, sözlerini halk dehasýnýn yarattýðý ve bestesi yine halk sanatýndan yükselen ninniler söylemekten baþlayarak, öðreteceðiniz en güzel þey, Türkçe’dir.

Aradaki fark, bunu bilmekte ve bunu Türkçe’nin bü­tün incelik ve güzelliklerini benimseyerek, zevkle ve ül­kü ile yapmaktadýr.

Çünkü diller, milletlerin en aziz, en týlsýmlý, en kýymetli servetleridir. Çünkü dillerin bir ses güzelliði ile dalgalanýp bir duyurma, anlatma ve inandýrma gücün ulaþmalarý, kýsa zamanda olmamýþtýr.

Çünkü yeryüzünde diller kadar millet fertlerini bir­birlerine baðlayan, onlara birbirlerini sevip anlamakta, hele sevgilerini dile getirmekte aziz yardýmcý olan baþka kuvvet mevcut deðildir.

Bir tarih boyunca ordu ordu insanlarý, savaþ meydanlarýndan geçirerek, zafere, gazi veya þehit olmaya koþturan cihangirler, büyük baþarýlarýný, birçok da, sa­vaþçýlara duyurabildikleri hitabet dilinin büyüleyici güzelliðiyle kazandýlar.

Bizim tarihimizde: Bu denizler, bu ýrmaklar bize yetmez! Daha deniz, daha ýrmak istiyoruz! Yurdumuzu öylesine büyültelim ki gök kubbesi ona çadýr, güneþ de bayrak olsun! diyen Oðuz Han; yine böyle bir hitabeyle, kendisine isyan etmiþ bir orduya Çaldýran gibi zafer kazandýran Yavuz Sultan Selim ve daha nice cihangirler, tarihi zaferlerini, birçok da, kütlelere söz söyleyiþlerindeki inandýrýcý lisana borçludurlar.

Mermere can veren heykeltýraþ gibi, kelimelere ses ve hayat veren söz sanatkarýnýn da bu baþarýsý, söze musikinin duyurucu kudretini katabildiði ölçüde derin ve ölümsüzdür. Bu bakýmdan, büyük ses þairi Baki’nin:



Avâzeyi bu âleme Davud gibi sal

Baki kalan bu kubbede bir hoþ sadâ imiþ



mýsralarýnda, yalnýz þiir anlayýþý bakýmýndan deðil, dil anlayýþý bakýmýndan da varýlmýþ derin hakikat vardýr.

Çünkü, tekrar edelim ki:

Dillerin bir musiki kudreti kazanmasý, kelimelerin birer naðme güzelliði almasý, kýsa zamanda olmamýþtýr.

Denilebilir ki dil ve edebiyat sanatý, bu güzel neticeye varmak için, sanat ve edebiyat tarihinin daha ilk anla­rýndan baþlayarak; sözü sesle birleþtirmeðe çalýþmýþtýr.

Bunun en açýk delili, sözün en güzel sesli ifadesi olan þiir sanatýnýn, baþlangýçta musiki sanatýndan ayrý olmayýþýdýr: Bilindiði gibi, ilk þiirler, asýrlarca, hatta çaðlarca, musiki aletlerinden çýkan seslerle birlikte söylenmiþtir.

Bir misal olarak, eski Yunanlýlar, söze bir duyuruculuk vermek için, þiiri, lyre isimli sazla söylüyorlardý.

Eski Ýranlý’lar, bunun için, rûd, çenk, rebâb gibi sazlar kullanýyorlardý. Ýbrani þiiri, Davud Peygamber’in de kullandýðý mizmâr isimli bir sazla söyleniyordu. Davud’un ilahilerine Mezâmir denilmesi, bu dini þiirlerin miz­mar’la birlikte söylenmesindendi.

Eski Türkler, þiiri, kopuzla söylüyorlardý. Saz, eski Türk þiirinin, ayrýlýk kabul etmez arkadaþýydý. Türkler, onsuz þiir söylemez; yalnýz söz sanatýnda deðil, yapacak­larý hareketlerin de pek çoðunda onun yardýmýný arar­lardý.

Bütün bunlar, dillerin daha ilk devirlerinde söz’ e musiki katmak ihtiyacýndandýr. Dillerde kelimeler, uzun asýrlar içinde, iþte bu musikili çalýþmalar sonunda naðmeleþmiþtir.

Düþünmelidir ki, söz’ün ses’e bu ölçüde ihtiyacý olduðunu, daha ilk insanlar, bizim kendilerine iptidai dedi­ðimiz insanlar anlamýþtýr.

Asýrlarýn, bazen çaðlarýn emeðiyle, böylesine güzel ses ve güzel mana kazanmýþ kelimelerin, neden, þu veya bu hoyratlýklar içinde ziyan edilmemesi lâzým geldiðinin (anlayanlar için) en büyük delili budur.


alýntýdýr

baya geç yetiþtim kusura bakmayýn

ilk sorularýmdan biriydi..biraz geç (2 yýl) oldu ama teþekkürler baþka arkadaþlarýn iþine yarar belki..

belki yarar diye cevapladým eksik kalmasýn dedim...
rica ederim...