Dersizle Forumlarý

HAYATIMI DEÐÝÞTÝRMEK ÝSTÝYORUM (HAYDÝ)

Baþlarken;

Neden bazý insanlar diðerlerinden daha baþarýlýdýr ?

Daha zeki veya yetenekli olduðu için mi ?
Çevresinden daha fazla destek gördüðü için mi ? (torpilli mi ?)
Þansýmý yardým etti ? ( kader)
Zengin mi doðmuþtu ?
Daha baþka cevaplar da bulmak mümkün elbette. Her birinin doðruluk payý da olacaktýr. Fakat bu tür cevaplardan hiç biri beni tatmin etmiyor. Müsaadenizle açýklayayým; Ýlk maddede ki zeki ve yetenekli kavramlarýna bakalým. Bu ülkede zeki ve yetenekli olmak baþarýlý olmak için yeterli mi ? Siz kendinizi aptal veya yeteneksiz mi hissediyorsunuz ? Kimin daha zeki olduðuna IQ\ EQ testleri mi karar verecek ? IQ testinden yüksek alamazsanýz asgari ücretle çalýþan biri olmayý kabul mu edeceksiniz ?

Zeka nedir ? Þu anda sahip olduðunuz zeka ve yetenek seviyeniz baþarýlý olmanýzý engeller mi? Bir, iki dakika düþünün...

Benim cevabým koca bir HAYIR !

Doðuþtan veya sonradan bir rahatsýzlýk geçirmediysen þu andaki aklýn baþarýlý olmak için yeterlidir. Kanýt mý ?.

Ýyi yetiþtirilen kentli ve zengin aile çocuklarýna bakalým ; Bu çocuklarýn hepsi zeki mi ? Nasýl oluyor da Türkiye'nin ve dünyanýn en güzel ama bir o kadar da zor okullarýný bitiriyorlar. Yaptýklarý iþlerde en az babalarý kadar baþarýlý oluyorlar. Böyle bir þey mümkün mü? Allah, " bunlar zengin çocuklarý, daha fazla beyine ihtiyacý var ; ben de daha fazla vereyim" mi diyor?

HAYIR !!!

O zaman farký yaratan nedir ?

Ben bu yazý dizisinde, bu soruya bulduðum cevaplarý sizinle paylaþmak istiyorum. Yalnýzca farký yaratan þeyleri deðil, bu farklar nasýl kapanýr, nasýl öne geçilir bunlar da bu yazý dizisinde incelenecek.

Fakat daha fazla ilerlemeden önce "Neden bazý insanlar diðerlerinden daha baþarýlýdýr ?" sorumuza verdiðimiz diðer cevaplarý inceleyelim.

Çevresinden daha fazla destek gördüðü için mi ?
Þansýmý yardým etti ?
Zengin mi doðmuþtu ?

Evet tüm bu olgular birer gerçeklik. Ancak bu üç cevapta bizi yolumuzdan çevirmemeli. Neden mi? Çünkü;

Bu noktada konuyla ilgili doðduðum mahalleden bir örnek vermek istiyorum.

Ýzmir'in, Þirinyer Ýlçesine baðlý, Çamlýk Mahallesi'nde, 797 Sokak'da doðdum.(Ýzmir'de sokalar numaralýdýr.) Bizim sokaðýn 150-200 m. Ötesinde Ýþçi Evleri Semti baþlýyordu. O semt bizim sokaða göre çok daha düzenli, bahçeli evlerden oluþuyordu. Çocuklarýn gittikleri okullar da, yaþam tarzlarý da bize çok modern gelirdi. Bizim mahalle ise daha çok göçle oluþmuþ, gecekondu irisi evlerden oluþuyordu. Benden yaþça küçük bir arkadaþým dedi ki;
-Ahmet Abi, Keþke 150 m. ötede doðsaydým. Bütün hayatým deðiþik olurdu.
Selçuk bunu söylediðinde 12-13 yaþýndaydý. Yalnýzca 150 m., 150 m. Ýle hayatýnýn deðiþeceðini düþünüyordu. Bu gün bir bankada koruma görevlisi ve bir iþi olduðu için mutlu. Ama 150 m. Ötede doðsaydý, örneðin baþarýlý bir mühendis olabilirdi. Çok farklý bir hayat yaþýyor olabilirdi. Farklý bir eþ, farklý bir ev, farklý arkadaþlar. Boþ vakitlerini kahvede geçirmezdi.

Özet olarak, o daha kaliteli bir yaþamý hak ediyordu. Biz de daha kaliteli bir yaþamý hak ediyoruz. Doðumumuzla beraber oluþan þartlar kaderimiz deðil. Bizim dýþýmýzda geliþen olaylarý kabul etmeliyiz ama onlara boyun eðmek zorunda deðiliz.
Anneni ve babaný seçemezsin, çevreni seçemezsin ama geleceðini seçebilirsin.

Þimdi okuyanlar arsýndan " söylemesi kolay, gel de sen deðiþtir" diyenleri duyar gibiyim. Kendimden deðil de, yakýn tarihimizden bir örnek vermek istiyorum;

Kurtuluþ savaþý öncesi ülkenin durumunu düþünün. "Tam Baðýmsýzlýk" . Bu sözcüðü aklýna getiren kaç kiþi vardý? Büyük bir hayaldi. Ülken iþgal altýnda, büyük bir karýþýklýk hüküm sürmekte ve aydýnlar bile en az hasarla, kime teslim oluruz tartýþmasýnda. Cevabý biliyorsunuz. Eðer Gazi ve arkadaþlarý mevcut duruma (acý gerçekler) boyun eðselerdi, bu gün ülkemiz küçük bir gerici ülke olurdu veya yok olurdu.

Hayatý ýsmarlayamayýz ama gelen yemeði beðenmiyorsak kendimize yemek yapabiliriz. Yada oturup, durumumuza kahredip hayýflanabiliriz.
-Keþke 150 m. ötede doðsaydým.

Ben Hayatýmýzý Deðiþtirebileceðimize Ýnanýyorum. Ve bu konuda öðrendiklerimi sizinle paylaþmak istiyorum. Bir sonra ki yazýyla baþlýyoruz.

Çok güzelmiþ paylaþým için saðol özelliklede "Hayatý ýsmarlayamayýz ama gelen yemeði beðenmiyorsak kendimize yemek yapabiliriz" çok þey anlatýyor.Bu iþin aþçýlýðý þakaya gelmez

dolunay butun yazýlar cok guzel cok sagol emegýne saglýk butun yazýlarýn için gecerlý

beðendðiniz için çok saolun arkadaþlar.ayrýca biþey deðil.ii okumalar

HAYATIMI DEÐÝÞTÝRMEK ÝSTÝYORUM (HAYDÝ)

DEÐERLER



Yaptýklarýmýzla, kim olduðumuz arasýndaki baðlantýyý yakaladýktan sonra, kendimizi tanýmanýn bir sonraki basamaðý olan deðerlerimiz konusunu inceleyelim;

Deðerler basit olarak, insanýn en çok önem verdiði olgulardýr. Bu olgular maddi veya manevi olabilir. Bazý örnekler vermek istiyorum:



- Dürüstlük

- Aile

- Çocuklar (aileden farklý bir yere koyuyor olabilirsiniz)

- Para

- Kariyer

- Anne-baba

- Arkadaþlar

- Saðlýk

- Spor

- Anlaþýlmak

- Yemek



- Gezi

- Macera

- Ýngilizce

- Yalnýzlýk

- Bilimsellik

Deðerlerinizi belirlerken , bu yazdýðým deðer olur mu, olmaz mý? Diye düþünmeyin. Yazdýðýnýz her þey bir deðerdir. Burada basit bir kýstas vardýr. Siz neye önem veriyorsunuz? Ýþte o bir deðerdir.



Deðerlerimiz zaman içinde oluþmuþ olgulardýr. Hayatta edindiðimiz tecrübeler, baþýmýza gelen iyi/kötü olaylar, ailemizin bize öðrettikleri, arkadaþlarýmýzýn beðendiðimiz yanlarý, medyada dayatýlan para, ün, seks olgularý zaman içinde, biz farkýnda olmadan deðerlerimizi oluþturur.



Deðerlerinizi belirlediyseniz yapacaðýnýz ikinci bir iþ var ; deðerlerinizi bir sýraya sokmak. En önemli deðeriniz birinci sýrada olmak üzere, 2.,3. ve n. deðerlerinizi belirleyin. Bu derecelendirme iþlemini iki deðeri birbiriyle kýyaslayarak yapabilirsiniz. Örneðin aileniz mi önemli , kariyeriniz mi ? Bir seçim yapmanýz gerekse, mesela dediler ki Ýsveç’te çok iyi iþ imkanlarý var ama sevdiklerinizden ayrýlmak zorundasýnýz. Hangisini tercih edeceksiniz? Aile diyorsanýz, aile 1 numara olacak. Daha sonra aileyi parayla, arkadaþlarla, özgürlükle kýsacasý diðer tüm deðerlerinizle kýyaslayacaksýnýz ve 1 numaradan emin olacaksýnýz. Emin olduðunuza kalbiniz de onay verdiðinde, derecelendirme iþlemi tamamlanmýþ olacaktýr.



Deðerlerimizi belirlediðimize göre bir sonraki soruya gelelim ;



- Neden deðerlerimizi belirledik?

Çünkü hayata dair bir karar verme aþamasýnda deðerlerimizi kullanýyoruz.



Basit bir cümle, ama bence etkisi büyük. Yaptýðýmýz her türlü seçimde deðerlerimizi devreye sokuyoruz. Ne giyeceksin, ne yiyeceksin, kimle evleneceksin, hangi okula gideceksin ve yüzlercesi.

Konuyu bir örnekle açýklamak istiyorum. Yakýn bir arkadaþým dedi ki; “iþimde kazandýðým para bana yetmiyor.” O zaman dedim, yüksek ücret alabileceðin bir iþe baþvur. Zaten baþvurmuþtu ve bu þirket daha fazla para ödüyordu. Fakat daha fazla da efor istiyordu. Ama dedi, “þimdiki iþimden memnunum, rahat bir iþ ve aileme vakit ayýrabiliyorum.” Ben de karar vermesine yardýmcý olabilmek amacýyla deðerlerini belirlemeyi önerdim. Ýki ,üç saatlik bir çalýþmadan sonra deðerlerini belirlediðimizde, gördük ki arkadaþýmýn en önem verdiði þey ailesi, arkadaþlarý, onlarla birlikte olmak. Para 5 veya 6. sýrada. O zaman anlaþýldý ki arkadaþýmýn iþ deðiþtirmesi ona mutsuzluktan baþka bir þey getirmeyecek. Düþünün, mutsuz olmak için iþini deðiþtiriyor.



Bazen çevrenin baskýsý, bazen popüler olma kaygýsý, bazen de meþhur ve güçlü olma propagandasý gözümüzü karartýr ve gerçekte olduðumuzdan veya olmak isteyeceðimizden daha farklý biri olmaya çalýþýrýz. Kýsacasý esasýnda hiç mutlu olmayacaðýmýz bir karar veririz.



Üniversiteye giriþ sýnavýndaki kaç genç, gerçekten ne istediðini biliyor? Kaçý deðerlerinin farkýnda. Kaçý ailesinin deðerleriyle karar verecek. Kaçý doðru karar alacak.



Muhakkak siz de týpý, hukuku vb. üniversiteyi 1. veya 2. sýnýftan terk ederek, güzel sanatlar, edebiyat vb. baþka bir meslek kolundan üniversiteye giren kararlý ve baþarýlý kiþiler tanýyorsunuzdur. Ama ayný cesareti gösteremediðinden veya imkansýzlýktan bu kararý alamamýþ olan; baþarýsýz, býkkýn, mutsuz kiþiler de tanýyorsunuzdur.



Yaþýmýz kaç olursa olsun bir an önce deðerlerimize karar verelim. Ýþ seçimi, eþ seçimi, arkadaþ seçimi, tüm bunlarý doðru deðerlerimizle yapalým.



Benim gözlemim o ki, tüm baþarýlý insanlar, hatta diyebilirim ki tüm büyük liderler, deðerlerini tam olarak bilen insanlardýr. Yani ne istediðini tam olarak bilen insanlar.



Örneðin Atatürk; bir ülkenin geleceði mi önemli, yoksa askerlerin hayatý mý sorusuna net bir cevap vermiþtir; Ülkenin geleceði. “ ben size ölmeyi emrediyorum” diyen birisi bu kararý çok önceden vermiþtir. Pek çok insan, böyle bir kararý, hayatý boyunca düþünse bile veremez. Atatürk’ün hayatýný okuyorum; hiçbir döneminde tereddüde yer yok. Anýnda ve doðru karar veriyor. Þüphesiz ki Atatürk, deðerlerinden sonuna kadar emin birisidir.



Baþarýnýn ve mutluluðun tek bir kapýsý ve tek bir anahtarý yok. Ama deðerleri belirlemek bir anahtardýr ve en az bir kapýnýzý açar.



Tüm kapýlarý açabilmeniz dileðimle…



Ahmet TARAKÇI


NOT:ALINTIDIR